Birilerinin bizler neden müzik eşliğinde eğlenmeyeyim düşüncesiyle çalıp söylediği ilahilere ve “manevi konserlere” bakınca “kalbiniz Allah ile mi titriyor, yoksa hoparlörlerden çıkan müziğin ritmi ile mi?” Ve de “din bir yaşam biçimi mi, yoksa ortama göre değişen bir algı mı?” sorularını sormak gerekiyor diye düşünüyorum.

Çünkü daha önceleri tekkelerde, mescitlerde hakikate yaklaşmak için manevi yoğunlaşma aracı olarak kullanılan ilahiler ve gözyaşları yerini salonlarda, davetlerde, konserlerde müziğin, ritmin sözü örttüğü ilahilere ve alkışlara bıraktı.

Önceleri evlerde, camilerde Allah’a secde eden yürekler vardı. Bugün konserlerde, iftar sofralarında müzikle coşan bedenler var.

Çünkü bir zamanlar tevazuyla, sabırla, Allah’a yaklaşmanın getirdiği sessizlik, huzur, sükûnetle tutulan oruçlar, geceleri yapılan ibadetler vardı şimdilerde ise iftar sofralarında bile müziğin ritmine kapılarak dinlenilen “Manevi Konserler” var.

Bir zamanlar kalbi arındırmak, gözyaşı, tövbe, nefsi susturmak için okunan ilahiler, şimdilerde partilerin, markaların, bazı vakıf ve cemiyetlerin iftar eğlencesi, reklam aracı,........

© Pusula Gazetesi