İnsan akıl, irade, düşünme ve sorgulayabilme yeteneğiyle yaratılmıştır. Fakat bazıları, Allah’ın bahşettiği ve kullanılmasını emrettiği, emanetlerini kullanmak yerine başkasına devreder, başkasının ağzıyla konuşur, başkasının aklıyla düşünür hatta başkasının öfkesini, sevgisini, kinini taşır. Bu bir insan için alçaltıcı, kişiliksiz, onursuz, zavallı bir teslimiyet halidir.

Düşünmek, fikir üretmek, sorgulamak, kendi iradesiyle karar vermek zahmetlidir. Hâlbuki tekrar etmek, slogan atmak, hazır, düşünülmüş fikirleri paylaşmak, hele güce yanaşmışsa, kolaydır, konforludur, kazançlıdır.

Allah’ın kullanması için verdiği aklı kullanma cesaretini göstermeyen insanlar esaret altındadır. Çünkü başkasının aklına, başkasının rehberliğine ihtiyaç duyarak iradesini devretmesi, insan için, en büyük esarettir. Günümüzde bu rehberlik ve esaret altına alma; ideoloji, hoca, şeyh, parti, lider, kanaat önderi kılığında karşımıza çıkar.

Başkasının ağzıyla konuşan söylediklerini kendisinin düşündüğünü sanacak kadar başkasının aklına teslim olmuştur. Oysaki kelimelerin kullanılış biçimi,........

© Pusula Gazetesi