Toplum olarak çoğu zaman kötülüğün kaynağını dışarıda arıyoruz. Ya şartları suçluyoruz ya insanları ya da kaderi! 

Kimi zaman siyasileri hedef alıyoruz, kimi zaman dijital çağın geldiği noktayı. Hemen her durumda sorgulama yapıyoruz;

Gençlik nereye gitti?

Toplum neden bozuldu?

Yolsuzluk, arsızlık, adam kayırma neden arttı?

Oysa asıl mesele, insanın kendi eliyle inşa ettiği hayatın sonucuyla yüzleşmesidir. Asıl mesele her insanın kendi kapısının önünü temizlemesidir.

Günlük hayatta rastlamışsınızdır, gayet müzevazi ailelerin çocukları açık saçık giyinerek tezat bir görüntü sergiler...

Anne türbanlı veya çarşaflı olmasına rağmen yanındaki kızı göbeği açık olarak  gezip dolaşmaktan hiç bir rahatsızlık duymaz. Hatta duyduğu rahatsızlık yanındaki annesinin kılık kıyafetidir!

Yada ailesi muteasıp bir kişinin dini değerlerin dışında yapılabilecek her şeyi rahatlıkla yapması gibi!

Toplumumuzda bu tür durumlar ile çokça karşılaşabilirsiniz. Sorunun kaynağını düzene, siyasete, coğrafyaya veya çağa yönlendirmek bence  sorumluluktan kaçmaktır. Başta da dediğim gibi, önce kendi kapımızın önünü süpürüp sonra komşuya bakmalıyız...

Dini yalnızca camide........

© Pusula Gazetesi