Baharı Unutup Kışa Buğzetme
Bir bâd-ı saba eser ve getirir kokunu bana…
Üşütmez rûzigâr kokunla dolunca koynuma…
Âşıkların huyundandır burundan girmez rayiha…
Kibirdendir der, ruhunu açar rûzigâra.
İki yel eser devamlı başında, hayatın iki yüzü anlayacağın; bir ferahlatır bir
Hep bahar olamazsın, güz de var!
Geceyi uzatıp gündüzü onun içine hapseden…
Gündüzü geceden çekip çıkartan bir Rahman var!
Sarhoşsan n’etsin sana soluğun soğuğu- serini…
Nevbahar da hoş sonbahar da hoş der geçersin.
Sahibi bir, sebebi hoş olduktan kelli!
Ancak ne olsan sınanırsın, kendi cevherini kendin de bilesin ona göre davranasın
diye, başında ha fırtına ha efil efil bahar esintisi.
Bakarsın bir müjdeciye çarpılmışsın… Ayakta kalırsan, başına geçen tacı ihsan
bilir,........
