Atlı cirit, güreş, binicilik gibi Atayurt’tan Anadolu’ya taşınan geleneksel sporların en fazla ilgi gördüğü illerin en başında Erzurum gelmektedir.Cirit,Arapça “cılınd” kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Erzurum da cirit’e halk arasında “cılıt” denilmektedir.

 Ata sporumuz cirit  Erzurum’dan başka Kars,Bayburt,Uşak ve Konya’da da halen yaşatılmaktadır.   

Türk’ün savaş yeteneğinin sergilendiği bir spor olan cirit , Sultan Alpaslan’ın  Anadolu kapılarını Türkler’e açtığı günden beri  Erzurum’da oynanmaktadır.

Spor eğitmeni Mustafa Subaşı, 1938 yılında hazırladığı Mesai Raporu’nda ananevî sporların Erzurum’da fazlaca rağbet gördüğünü, bilhassa atlı cirit ve karakucak güreşlerinin şehir halkını kadınlı erkekli alâkalandırdığını, bu oyunların iki ay kadar devam ettiğini ve Kavakkapı’da Pazar günleri oynandığını, ilkbaharda havaların ısınmasıyla ve meydanların kurulmasıyla faaliyetlerin başladığını, sahaya yüzden fazla atın geldiğini, at sahiplerinin hem hayvanlarını hem de binicilikleriyle birlikte atıcılıklarını göstermek üzere iki grup halinde cirit oynadıklarını ifade etmektedir.

Dadaşlar’ın  büyük ilgi gösterdiği cirit, azmi, cesareti, kahramanlığı, mertliği ve savaşçılığı yansıtan bir spordur.

Erzurumlu halk ozanı Fuat Çerkezoğlu  ciritle ilgili duygularını şöyle ifade etmiştir: “Göz atın çağların ta ötesine / Türk olduğu yerde cirit olmaz mı? / Kulak verin tarihlerin sesine / Türk olduğu yerde cirit olmaz mı? – Ozan, güreş, cirit, ecdat kültürü / Koyduğu yerden al, ileri yürü / Bugünün varlığı dünden ötürü / Türk olduğu yerde cirit olmaz mı? – Süvariler atlarına binerdi / Kırat şahlanınca dorat sinerdi / Ala paça orta yerde dönerdi / Türk olduğu yerde cirit olmaz mı?”

1646 yılı Ağustos ayında Erzurum’a gelen Evliya Çelebi, Seyahatnamesi’nde Erzurum’da asker ve  delikanlıların meydanda cirit oynadıklarını, kendisinin de  atı ile cirit yerine gittiğini, atını kaçırttığını  yakalamak........

© Pusula Gazetesi