Günümüz insanı hiç olmadığı kadar çok konuşuyor. Ama belki de hiç olmadığı kadar az anlıyor.

Sokakta, evde, ekranlarda, sosyal medyada… Herkes bir şeyler söylüyor. Fikirler havada uçuşuyor. Yorumlar, tepkiler, yargılar ardı ardına sıralanıyor.

Ama dikkat ederseniz, bu büyük gürültünün içinde eksik olan çok temel bir şey var: Dinlemek.

Çünkü dinlemek, yalnızca susmak değildir. Dinlemek; anlamaya niyet etmektir. Ve bu niyet, modern insanın en çok ihmal ettiği şeydir.

Nöropsikolojik açıdan bakıldığında insan beyni, kendi düşüncelerini üretmeye ve savunmaya eğilimlidir. Beyin, karşısındakini anlamaktan çok, ona cevap hazırlamakla meşgul olur.

Bir kişi konuşurken, çoğu zaman karşısındaki gerçekten dinlemez. Sadece sırasını bekler.

Çünkü dinlemek; egoyu geri çekmeyi gerektirir. Ve bu, zihnin pek de sevdiği bir durum değildir.

İşte bu yüzden bugün insanlar konuşurken artık iletişim kurmuyorlar. Sadece yan yana monolog üretiyorlar.

Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmi Hz.leri der ki: “Söz ağızdan çıkana kadar senin esirindir;........

© Pusula Gazetesi