Sen ölürsen yıkılır her şehir

Yağmur, kederle besler doğayı

Rüzgar, kesip doğrar bir dağı

Köpük köpük kanla taşar her nehir

Gökten taş yağar, talan eder bir bağı

Sen ölürsen yıkılır her şehir

Yağmur, kederle besler doğayı

Karalar bağlar salkım saçak gülnareler

Matemli nağmeler dökülür dudaklardan

Teneşirler sıyrılır can çekişen tabutlardan

Dökülür bedenimden ince ince pareler

Çıkar tüm cesetler gömülen topraklardan

Karalar bağlar salkım saçak gülnareler

Matemli nağmeler dökülür dudaklardan

Sen ölürsen yuvaları bozulur kuşların

Karanfil isyan kuşanır, küfre bulanır

Doğa ötesi varlıklar ayaklarıma dolanır

Kellesi, gül bahçesine düşer bir celladın

Her yangın, beni günahlarımdan tanır

Sen ölürsen yuvaları bozulur kuşların

Karanfil isyan kuşanır, küfre bulanır

Köprüler yıkılır, açılır arası kıtaların

Gök soluk, deniz çamur, toprak kısıra dönüşür

Sığırcık kuşları delirir, kartallarla dövüşür

Surları, irin şelalesi olur tüm sarayların

Çıyanlar, kalbimi gram gram bölüşür

Yıkılır köprüler açılır arası kıtaların

Gök soluk, deniz çamur, toprak kısıra dönüşür

Sen ölürsen durur her saat

Rahminde kasvet büyür tüm zamanların

Mil çekilir gözlerine hatıraların

Dehlizlerde kaybolur safahat

Vehim bulaşır zihnine tüm kararların

Sen ölürsen durur her saat

Rahminde kasvet büyür tüm zamanların

© Pusula Gazetesi