15 Temmuz’un En Büyük Kaybı

15 Temmuz’un En Büyük Kaybı

Böyle anlar, milletlerin birbirini yeniden keşfettiği anlardır. Normal zamanlarda mümkün olmayan siyasal dönüşümler, büyük krizlerden sonra mümkün olabilir. Eski öfkeler anlamını yitirir, yeni bir dil kurulabilir. İşte tam da bu yüzden 15 Temmuz, aynı zamanda kaçırılmış büyük bir toplumsal fırsattı.

Tarihin bazı geceleri, insanların birbirine bakışı da değişir. 15 Temmuz 2016 böyle bir geceydi.

Tankların önüne çıkanların hepsi aynı partiye oy vermiyordu. Selalar okunurken herkes aynı hayatı yaşamamıştı. Aynı gazeteleri okumuyor, aynı liderleri sevmiyor, aynı Türkiye hayalini kurmuyorlardı. Ama o gece, çok daha temel bir yerde buluştular. Sandığın, siyasetin ve ülkenin silahla teslim alınamayacağı fikrinde. Türkiye, uzun zaman sonra ilk kez ortak bir cümle kurabilmişti.

Bence 15 Temmuz’un, üzerinde en fazla durulması gereken tarafı buydu. Bu ülkenin insanları uzun zaman sonra ilk kez aynı korkunun ve aynı cesaretin içinde yan yana durdu. O gece kimse karşısındakine kimlik sormadı. Köprüye gidenler yanındakinin hangi gazeteyi okuduğuyla, hangi mezhepten olduğuyla, hangi ideolojiye yakın durduğuyla ilgilenmedi.

Böyle anlar, milletlerin birbirini yeniden keşfettiği anlardır. Normal zamanlarda mümkün olmayan siyasal dönüşümler, büyük krizlerden sonra mümkün olabilir. İnsanlar birbirlerinin acısını, korkusunu ve fedakârlığını görür. Eski öfkeler anlamını yitirir, yeni bir dil kurulabilir. İşte tam da bu yüzden, 15 Temmuz’da, evet demokrasi korundu ama bu tarih aynı zamanda kaçırılmış büyük bir toplumsal........

© Perspektif