Απόστολος Αναστασόπουλος

Ήταν, όπως λέει, το ήσυχο και συνεσταλμένο παιδί που πίστευε πως, αν τηρείς τους κανόνες, όλα πηγαίνουν ομαλά. Τα Τέμπη ανέτρεψαν βίαια αυτή την πεποίθηση. Η Μαρία Καρυστιανού μίλησε στον εκδότη της «Π» Θεόδωρο Λουλούδη και τον δημοσιογράφο Απόστολο Αναστασόπουλο για την κόρη της, την έρευνα που θεωρεί ελλιπή, την απόφασή της να περάσει από τη διεκδίκηση της δικαίωσης στην πολιτική και την πεποίθησή της ότι η διακυβέρνηση χρειάζεται πρώτα ήθος, βούληση και λογοδοσία.

– Ήμουν πολύ ήσυχη και συνεσταλμένη. Προσπαθούσα πάντα να είμαι comme il faut, έτσι όπως πρέπει. Η οικογένειά μου και ειδικά η μητέρα μου ήταν αρκετά αυστηρή ως προς την κοινωνική συμπεριφορά, τα μαθήματα, το να είμαστε καλοί μαθητές. Υπήρχαν κανόνες στο σπίτι. Μεγάλωσα, λοιπόν, σε ένα περιβάλλον στο οποίο πίστευα ότι, αν υπακούς στους κανόνες που διέπουν την κοινωνία και τους ακολουθείς, όλα θα πηγαίνουν ομαλά.

– Η Ιατρική ήταν παιδικό όνειρο;

– Μάλλον ναι. Πάντα είχα αγάπη για το να βοηθάω τους άλλους. Μου άρεσε πολύ η προσφορά. Όταν, όμως, μπήκα στην Ιατρική Θεσσαλονίκης, διαπίστωσα πολύ νωρίς ότι υπήρχαν σοβαρά προβλήματα και στο εκπαιδευτικό σύστημα. Για μένα ήταν απογοητευτικό. Είχα φτάσει ακόμη και στο σημείο να σκέφτομαι να φύγω στο εξωτερικό, αλλά τελικά έμεινα.

Σήμερα μιλάω με συναδέλφους και με παιδιά τους που σπουδάζουν Ιατρική και μου λένε ότι τα πράγματα είναι χειρότερα. Και αναρωτιέμαι: πώς μπορούν να είναι χειρότερα; Μου δίνεται πολλές φορές η εντύπωση ότι σε αυτή τη χώρα, αντί όσο περνούν τα χρόνια να εξελισσόμαστε και να βελτιωνόμαστε, συμβαίνει το αντίθετο.

– Σας ενδιέφερε ποτέ η ενασχόληση με την πολιτική;

– Καθόλου, ειλικρινά. Θεωρούσα ότι στην πολιτική δεν είσαι ελεύθερος να κάνεις αυτά που θέλεις. Αν βρίσκεσαι σε θέση ευθύνης, θέλεις να κάνεις πράγματα και έρχονται κάποιοι και σου λένε «μέχρι εδώ μπορείς να κινηθείς, αυτό είναι το πλαίσιο», για μένα αυτό ήταν πάρα πολύ περιοριστικό.

Μαρία Καρυστιανού: «Δεν ξέρω από τι κάηκε η κόρη μου»

Μαρία Καρυστιανού: «Δεν ξέρω από τι κάηκε η κόρη μου»

– Τριάμισι χρόνια μετά τα Τέμπη, αισθάνεστε ότι η Δικαιοσύνη πλησιάζει στην αλήθεια;

– Σε καμία περίπτωση.

Δεν ξέρω από τι κάηκε η κόρη μου. Αυτό για μένα είναι πραγματικά απίστευτο. Διασώθηκαν κάποια ηχητικά και έμαθα ότι η κόρη μου κάηκε ζωντανή, ότι ζούσε πριν καεί, ενώ είχα τελείως διαφορετικές διαβεβαιώσεις από τους ιατροδικαστές, ότι όλοι οι επιβάτες είχαν πεθάνει ακαριαία.

Ξαφνικά προέκυψε από το ηχητικό ότι κάποιοι άνθρωποι ήταν για τρία λεπτά εγκλωβισμένοι και περίμεναν να πεθάνουν. Κάηκαν ζωντανοί.

Και ακόμη δεν ξέρω από τι κάηκε.

– Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο κενό της έρευνας;

– Δεν έγινε ποτέ, όπως έπρεπε, ο έλεγχος για το τι δημιούργησε την πυρόσφαιρα. Αυτό ζητούσαμε διαρκώς: να γίνει έρευνα.

Θεωρώ ότι υπήρξε μία ανάκριση με πολύ συγκεκριμένη στόχευση, η οποία άφηνε έξω σημαντικά κομμάτια της έρευνας. Ανάμεσά τους και το ζήτημα της πυρόσφαιρας.

Μαρία Καρυστιανού: «Ο Πρωθυπουργός θα ήθελα, βασικά, να αγαπάει τη χώρα. Θα ήθελα να αγαπάει πάρα πολύ τη χώρα»

Μαρία Καρυστιανού: «Ο Πρωθυπουργός θα ήθελα, βασικά, να αγαπάει τη........

© Pelop