Münih Güvenlik Konferansı (MSC) bu yıl güvenliği değil, güvensizliği konuştu. Küresel tehditler elbette masadaydı; ancak asıl belirleyici olan, güç merkezlerinin birbirine verdiği stratejik mesajlardı. Salonlarda barıştan çok pozisyon arayışı, ittifaktan çok ülkelerin birbirlerinin arasına koydukları mesafeler dikkat çekti. Almanya Şansölyesi Merz’in ‘Atlantik ruhu ve karşılıklı güven öldü’ vurgusu, konferansın en çarpıcı cümlesiydi. Bu ifade bir duygusal çıkış değil; yapısal bir kırılmanın ilanıydı. Çünkü bugün mesele NATO’nun askeri kapasitesi olmaktan çok, Washington ile Avrupa başkentleri arasındaki güven erozyonu olarak karşımıza çıkıyor.

Merz’in Kanada, Japonya, Avustralya, Brezilya ve Türkiye’yi ‘stratejik ortak’ olarak anması ayrı bir tartışma başlattı. Aday ülkeyi stratejik ortak olarak tanımlamak ne demek? Eğer Türkiye stratejikse, üyelik perspektifi neden hala siyasi blokajlara takılıyor? ‘Stratejik ortaklık’ kavramı üyeliğin alternatifi mi, yoksa üyeliği ertelemenin diplomatik adı mı? Avrupa Komisyonu Başkanı von der Leyen de Türkiye’yi bazı ortaklıklar çerçevesinde zikretse bile, Türkiye’yi Avrupa’nın yeni stratejik mimarisinin merkezine koyan siyasi bir vurguyu bugüne kadar üretmedi.

Yazının devamı için TIKLAYINIZ!

© Para Borsa