Dünya ekonomisi ‘küreselleşme 2.0’ dönemini geride bıraktı. 2008 küresel finans krizinden sonra hızlanan, üç ‘siyah kuğu’, küresel virüs salgını ve Ukrayna Savaşı gibi jeopolitik gerilimler ve yapay zekanın sebep olduğu depremle sertleşen yeni bir evreye girdik. Bu evreyi ‘2. Merkantilizm’ dönemi olarak tanımlamak mümkün. Devletler artık yalnızca büyüme için değil, stratejik üstünlük için de üretim yapmaya odaklandılar. Hammaddeye erişim, enerji güvenliği, teknoloji hakimiyeti ve finansman imkanları jeoekonomik rekabetin asli unsurları haline gelmiş durumdalar. Serbest ticaret söylemi devam etse de, tedarik zincirleri millileştiriliyor, kritik sektörler korunuyor ve teknoloji transferi sınırlandırılıyor.

Bu tabloda Türk reel sektörü ‘meydan okuma’ anlamında, meşakkatli bir eşikten geçiyor. Mevcut dezenflasyon programının getirdiği sıkı finansal koşullar, krediye erişimde yaşanan güçlükler ve artan üretim maliyetleri, sanayicinin hareket alanını daraltıyor. Buna rağmen birçok firma, düşük ya da sıfıra yakın kar marjlarıyla üretime devam ederek yıllar içinde oluşturduğu müşteri ağını ve ihracat pazarlarını kaybetmemeye gayret sarf ediyor. Çünkü çok kutuplu rekabet döneminde pazarı kaybetmek, yalnızca satış kaybı değil; stratejik konum kaybı anlamına geliyor.

Yazının devamı için TIKLAYINIZ!

© Para Borsa