Zemlja sa svega oko 5,7 miliona stanovnika ponovo je završila na vrhu medaljskog poretka sa 41 medaljom, od čega 18 zlatnih. Njemačka, sa više od 84 miliona stanovnika, tek je na petom mjestu

Dok se u Njemačkoj vodi rasprava o slabijim rezultatima na Zimskim olimpijskim igrama u Milanu i Cortini 2026, jedno pitanje se nameće samo od sebe: kako je moguće da mala Norveška dominira zimskim sportovima već više od jedne decenije? Zemlja sa svega oko 5,7 miliona stanovnika ponovo je završila na vrhu medaljskog poretka sa 41 medaljom, od čega 18 zlatnih. Njemačka, sa više od 84 miliona stanovnika, završila je tek na petom mjestu.

Ova razlika pokrenula je političku raspravu u Berlinu. Njemački kancelar Friedrich Merz pokušao je rezultate objasniti padom standarda i takozvanom kulturom učestvovanja. U jednoj izjavi sugerirao je da slabiji sportski rezultati imaju veze s tim što se u školama navodno sve rjeđe strogo ocjenjuje i što djeca u sportu dobijaju samo diplome za učestvovanje. Prema toj logici, ako se djeca rano ne naviknu na takmičenje i pritisak rezultata, društvo gubi sposobnost da proizvodi vrhunske sportiste.

Takva interpretacija zvuči politički efektno, ali promašuje suštinu problema. Uspjeh Norveške nije rezultat strožih ocjena, discipline ili retorike o povratku takmičarskog duha. Upravo suprotno: norveški sistem je izgrađen na filozofiji koja djecu što duže štiti od rezultatskog pritiska.

U Norveškoj sport nije rezervisan za........

© Oslobođenje