Takvimler ve saatler, insanlığın evrene vurduğu en keskin prangalardır. Saniyelerin tıkırtısı, aslında hepimize varlığımızın sonlu olduğunu hatırlatan küçük birer hatırlatıcıdır. Sabah uyanır uyanmaz geleceği planlar, kahvemizi yudumlarken bile dünün hesaplaşmalarını yaparız. Zihnimiz sürekli iki zaman dilimi arasında mekik dokur: Ya yaşanmışlıkların nostaljik gölgesine sığınırız ya da henüz gelmemiş olanın kaygısıyla nefesimizi tüketiriz. Oysa zaman, ellerimiz arasında parmak arası kumlar gibi kayıp giden ve geriye sadece biriktirilen hatıralar bırakan acımasız bir hırsızdır.

İnsanı diğer canlılardan ayıran en büyük özellik, zaman bilincine sahip olmasıdır; fakat paradoksal bir şekilde, bu bilinç bizi anın güzelliğinden mahrum bırakır. Bir çiçeğin........

© Ortadoğu