Son yıllarda siyasetin en dikkat çekici gelişmelerinden biri, belediye başkanları ve milletvekillerinin farklı partilerden AKP'ye geçişleri oldu…

Her transferin kendine özgü gerekçesi olabilir. Ancak bu tabloyu salt iktidarın çekim gücüyle açıklamak eksik kalır. Çünkü asıl değişen, politikacılardan önce siyasetin kendisi oldu. Şöyle:

Bir dönem parti, ortak bir dünya görüşünün, ideolojinin, davanın temsilcisiydi…

Parti değiştirmek, sadece rozet değiştirmek değil, savunulan fikirlerle hesaplaşmak demekti...

Bugün ise geçişler daha az ideolojik, daha çok siyasi kariyer ve gelecek hesabı üzerinden yapılıyor…

Bu sebeple CHP'den AKP'ye geçen isimleri konuşurken asıl soruyu kaçırmamak gerek:

-Siyasal aidiyetler neden bu kadar kolay değişebiliyor?

Sorun, salt parti değiştiren siyasetçiler değil. Asıl mesele, onları üreten siyaset anlayışı.

Son yıllarda aday belirlemenin ölçüsü değişti. İdeolojik birikim, parti kültürü ve dava bilinci geri plana itilirken, toplumdaki popülerlik, seçim kazanma ihtimali belirleyici hale geldi.

CHP şunu unuttu: Siyasal aidiyet, yıllar içinde kazanılan ortak değerler, ortak mücadele ve ortak kimlikle oluşur. Bu bağ kurulmadığında parti değiştirmek istisnai kırılma olmaktan çıkar…

DAVA İNSANLARINI YOK ETTİLER

Fransız siyaset bilimci Maurice Duverger, siyasi partilerin gerçek gücünün seçim dönemlerinde değil, yetiştirdikleri kadrolarla ortaya çıktığını yazdı.

Ona göre parti, sadece seçim kazanan bir organizasyon değil, ortak dünya görüşü, politik kültür ve dava bilinci üreten........

© OdaTV