Hayatta “var” ettiğim -eksiği fazlası olan, tamamlanmaya muhtaç – kimi düşüncelerim var; onları zaman zaman yazmaya çalışıyorum. Son zamanlarda “var” ettiğim düşüncem, şeffaflıktan uzak insanın –hadi ahlâktan demeyelim kimine ağır kaçabilir- insaniyete uzak olduğudur. Bu nedenle şu sıralar tek ilkem şeffaflık. Kimsem, ne düşüyorsam, ne hayal ediyorsam, neden hoşlanıp neden nefret ediyorsam, aşk, sevgi konusunda ne düşünüyorsam, kısacası tüm içimi açık ediyorum. Paylaşmak güzeldir. Maddi bir şeyden değil, -herkesin malı, mülkü kendine- duygudan bahsediyorum.

Özellikle de başarı kadar başarısızlık duygusundan bahsedilmeli. Öyle inanıyorum ki insanı en iyi tarif eden yönü başarısızlığıdır; başarısı değil. Başarı yanıltır ötekileri. Asıl karakter, başarısızlıkta gösterir kendini. Başarı kötü karakteri gizler, görünmez kılar. O nedenle, başarısızlığı, kişinin tanıtım bülteninde, en üste yazma şartı getirilmeli. Aşağıdaki yazı biraz da böyle okunmalı.

Gülmek, eğlenmek, mutlu olmak, alışkanlıklarım arasında kendine yer bulamadı. Memleket hali malum… Bir karamsarlık ki sormayın gitsin. Onu denize bırakayım diye sahile indim. Deniz kabul etmedi. İçkinin himayesine sığınsam belki........

© Nokta Haber Yorum