Savaş çağrılarının yapıldığı şu uğursuz günlerde okuru kısa bir süreliğine de olsa o duygudan uzaklaştırma denemesine girişeceğim. Böylesi kısa bir deneme yazısında başarı şansım az, biliyorum. Ama bir denemenin kime zararı olur ki… Bakalım kalp denen pompa, beyin denen et parçası bana ne kadar yardımcı olacak.

İnsan bir doğum ve ölüm makinesidir. Bir yandan kendini hem maddi, hem duygusal olarak üretirken diğer yandan öldürür. Siz bu cümleyi okumaya başladığınızdan beri bir yanınız doğdu bir yanınız öldü. Bedeniniz bir yandan yeni yaşamla ölümü öldürürken, diğer yandan ölümle yeni bir yaşama yol açıyor. Her an yeni bir yaşam tomurcuklanıp başka bir yaşam ölüyor. Sonuçta hangisi baskın gelirse hayat o yöne doğru evriliyor. Ta ki ölüm her yanımızı bir giysi gibi sarana dek.

İnsan son tahlilde, kendini çok abartmasına rağmen, aslında maddenin bir biçimidir (bir süreliğine). Bir süre sonra maddenin bir başka biçimine dönüşecektir. İnsanın işte bu maddi varlığının devamı ve sağlığı onu oluşturan hücrelerin etkinliğine bağlıdır.

Peki, ruh, o var mıdır? Varsa maddenin hangi aşamasındaki evrim düzeyi onu doğurmuştur. Ölümlü müdür? Dinlere bakılırsa ölümsüzdür ve içimize doldurulmuştur. Bana kalırsa, sanki insan denen makine ruhu üretti, sonra da onun kölesi oldu. Benim mantığıma........

© Nokta Haber Yorum