Ο διπλανός σου μπορεί να είναι πράκτορας. Κανείς δεν είναι αξιόπιστος. Ο αγώνας δεν έχει νόημα.

Πρόσφατα η ΕΥΠ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών) δημοσίευσε 123 αποχαρακτηρισμένα έγγραφα, 2.000 σελίδων, από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της και τα οποία έγγραφα καλύπτουν την χρονική περίοδο 1953-1959. Τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της ΚΥΠ αποτελούν ένα ευρύ αρχείο που καλύπτει δελτία πληροφοριών, εκτιμήσεις και αναλύσεις. Το υλικό αφορά στους Έλληνες της διασποράς, την εσωτερική κομμουνιστική δραστηριότητα, αλλά και περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος όπως τα Βαλκάνια, η Τουρκία και η Μέση Ανατολή.

Ανάμεσα σε αυτά τα έγγραφα ξεχωρίζει ένα, με ημερομηνία Αύγουστος 1953, με τίτλο «Περί σεχταρισμού» και συντάχθηκε 73 χρόνια πριν.

Το έγγραφο δεν είναι απλώς μια ανάλυση της εσωτερικής κατάστασης του ΚΚΕ. Είναι ένα λεπτομερές σχέδιο για το πώς το ελληνικό κράτος μπορεί να διαλύσει το ΚΚΕ από μέσα — χρησιμοποιώντας πράκτορές του που είχε ήδη τοποθετήσει εντός του κόμματος, της ΕΔΑ και των οργανώσεων με τις οποίες επιθυμούσε να συνεργαστεί η Αριστερά.

Το έγγραφο δεν μιλά υποθετικά. Μιλά για ανθρώπους που ήδη διαθέτει εντός αυτών των δομών.

Ο όρος «σεχταρισμός» δεν είναι εφεύρεση της ΚΥΠ. Πρόκειται για αναφορές του Νίκου Ζαχαριάδη στην 3η Ολομέλεια του ΚΚΕ 11ος/1952, ο οποίος τον είχε χαρακτηρίσει ως τον υπ’ αριθμόν 1 εχθρό του ΚΚΕ.

Η ΚΥΠ το διάβασε αυτό – και το μετέτρεψε σε όπλο.

Στο έγγραφο ο σεχταρισμός χωρίζεται σε τρεις μορφές:

Πολιτικός σεχταρισμός – όταν η γραμμή του κόμματος απομακρύνει τον κόσμο αντί να τον προσελκύει.

Οργανωτικός σεχταρισμός – όταν η δομή του κόμματος εμποδίζει τα στελέχη να έρθουν σε επαφή με τις μάζες.

Συνδικαλιστικός σεχταρισμός – όταν οι κομμουνιστές συνδικαλιστές απομονώνονται από τους εργάτες με ακραίες διεκδικήσεις και πολιτικοποίηση που απωθεί.

Και για κάθε μία από αυτές τις μορφές, το έγγραφο περιγράφει πώς ακριβώς το κράτος μπορεί να τις ενισχύσει – από μέσα.

Εδώ βρίσκεται το πιο εκρηκτικό περιεχόμενο του εγγράφου.........

© news247