Μία χώρα κάτω από τον Τροπικό του Καρκίνου, ένα νησί 11 εκατομμυρίων ανθρώπων, μόλις 150 χιλιόμετρα από τις ακτές της Φλόριντα, εδώ και 65 χρόνια υπομένει τον μεγαλύτερο εμπορικό αποκλεισμό στην ιστορία και προσπαθεί να μην γονατίσει. Θα τα καταφέρει;

Από τη νικηφόρα Επανάσταση στο πρώτο εμπάργκο

Την 1η Ιανουαρίου 1959 ο Φιντέλ Κάστρο και οι αντάρτες του, μπαίνουν νικητές στην Αβάνα και η κουβανική επανάσταση θριαμβεύει. Ο Κάστρο ηγείται της χώρας μέχρι το 2008, τον διαδέχεται ο αδελφός του Ραούλ και από το 2018 πρόεδρος της Κούβας είναι ο Μιγκέλ Ντίας Κανέλ.

Οι ΗΠΑ, υπερδύναμη αλλά και κράτος που υπηρετεί τον πιο εξελιγμένο καπιταλισμό, από την πρώτη στιγμή στάθηκε απέναντι στην Κουβανική Επανάσταση για λόγους αρχής. Ήδη από τον Οκτώβριο του 1960, η κυβέρνηση Άιζενχάουερ επέβαλε το πρώτο εμπάργκο κατά της Κούβας — απαγόρευση εξαγωγών προς το νησί, εκτός από τρόφιμα και φάρμακα. Τον Ιανουάριο του 1961 ο Άιζενχάουερ διέκοψε και τις διπλωματικές σχέσεις, λίγες μόνο ημέρες πριν παραδώσει την προεδρία στον Τζον Φ. Κένεντι. Η κορύφωση ήρθε στις 3 Φεβρουαρίου 1962 με τη Διακήρυξη 3447 (Proclamation 3447) του Κένεντι, που επέβαλε πλήρες εμπορικό εμπάργκο. Από εκείνη τη στιγμή και για τις επόμενες έξι δεκαετίες, καμία αμερικανική κυβέρνηση δεν επρόκειτο να το άρει.

Ο κόλπος των Χοίρων και η κρίση των πυραύλων

Στο μεταξύ, τον Απρίλιο του 1961, η CIA οργάνωσε την αποτυχημένη εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων (Bahía de Cochinos): 1.400 Κουβανοί εξόριστοι, εκπαιδευμένοι και εξοπλισμένοι από αμερικανικές υπηρεσίες, συντρίφθηκαν σε λιγότερο από 72 ώρες από τις δυνάμεις του Κάστρο. Αντί να ανατρέψει την Επανάσταση, η εισβολή τη στερέωσε — ο Φιντέλ διακήρυξε επίσημα τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα της λίγες ώρες πριν αποκρούσει τους εισβολείς.

Έναν χρόνο........

© news247