Η λέξη remigration ήρθε για να μείνει. Την έφερε στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης η AfD, η Εναλλακτική για τη Γερμανία. Δεν είναι μια γερμανική λέξη. Διαβάζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Τη λέξη βέβαια την ξέραμε. Τη χρησιμοποιούσαμε με ουδέτερη σημασία για την επιστροφή μεταναστών στη χώρα από την οποία είχαν φύγει.

Οι λέξεις όμως αλλάζουν όταν ένα καινούργιο νόημα τις καταλαμβάνει. Και το νόημα πρώτα καταλαμβάνει τις λέξεις και ύστερα την κοινωνία.

Γιατί, αν σκεφτόμαστε με λέξεις —και πώς αλλιώς;— σκεφτόμαστε μέσα από τα νοήματά τους. Οι λέξεις είναι αλγόριθμοι. Οι πρώτοι και ισχυρότεροι. Οργανώνουν τον κόσμο γύρω μας, μας λένε τι να φοβόμαστε, ποιον να εμπιστευόμαστε, ποιος είναι «δικός μας» και ποιος ξένος. Οι λέξεις κάνουν πολιτική. Ή καλύτερα: χωρίς λέξεις πολιτική δεν γίνεται.

Δεν χρειάζεται κάποιος να μας διατάξει τι να σκεφτόμαστε. Αρκεί να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε στη γλώσσα του.

Αυτό συνέβη με τη remigration. Μια παλιά και σχετικά ουδέτερη λέξη καταλήφθηκε από την ευρωπαϊκή άκρα Δεξιά και κυρίως από το κίνημα όσων συγκροτούν την πολιτική τους κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, γύρω από την........

© news247