Ένας άγραφος κανόνας που(πρέπει να) ισχύει για τα μέσα ενημέρωσης και τους δημοσιογράφους είναι ότι δεν πρέπει να ασχολούνται με τα παιδιά των πολιτικών παρά μόνο με τους ίδιους.

Ακόμα κι αν ένα ενήλικο παιδί πολιτικού διαπράξει ένα αδίκημα ήσσονος σημασίας δεν πρέπει να «φουσκώνουμε» το θέμα μόνο και μόνο επειδή ο πατέρας ή η μάνα του είναι πολιτικό πρόσωπο. Πόσο μάλλον αν το παιδί είναι ανήλικο. Εκεί χρειάζεται μεγαλύτερη (αυτο)συγκράτηση, άλλωστε στα μικράτα του μπορεί ο καθένας να κάνει μια βλακεία.

Τι συμβαίνει, όμως, όταν δεν είναι τα παιδιά που «τσιγκλάνε» το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης, αλλά οι γονείς που είναι δημόσια πρόσωπα; Και τι γίνεται όταν σε αυτό το «τσίγκλισμα» συμμετέχουν και άλλα πρόσωπα, συνάδελφοι του γονέα,  με αποφάσεις που φαίνονται προκλητικές;

Ομολογώ ότι η ενασχόληση με το θέμα (μού) είναι δύσκολη ακριβώς επειδή στη μέση είναι ανήλικα παιδιά. Δυστυχώς, δεν γίνεται να το αποφύγουμε, διότι η υπόθεση απέκτησε και άλλα χαρακτηριστικά, που είναι σοβαρότερα. Όπως ο τρόπος που νομοθετεί η Βουλή και η εικόνα που εκπέμπεται: δύο συνάδελφοι(υπουργοί) και ενδεχομένως φίλοι συμφωνούν........

© news247