Η performance αποκτά δεύτερη ζωή μέσω social media, αλλάζει η φύση της και η σχέση της με το έργο.

Η καταγραφή της performance γίνεται μέρος της δημιουργικής διαδικασίας, επηρεάζοντας την εκτέλεση και την αισθητική.

Η διάρκεια της performance χωρίζεται σε πραγματική και συμπυκνωμένη, επηρεάζοντας την εμπειρία του θεατή.

Ο θεατής μετατρέπεται σε χρήστη στα social media, επηρεάζοντας τη διάδοση και την πρόσβαση στο έργο.

Η σύγχρονη performance χαρακτηρίζεται από διπλή παρουσία: φυσική και ψηφιακή, με διαφορετικά βάρη και επιρροές.

Η performance υπήρξε εξαρχής μια τέχνη της παρουσίας, του σώματος και της διάρκειας. Σήμερα όμως η παρουσία αυτή αποκτά σχεδόν πάντα και μια δεύτερη ζωή: φωτογραφίζεται, κινηματογραφείται, μεταδίδεται, κόβεται σε reels, αποθηκεύεται και κυκλοφορεί έξω από τον χώρο και τον χρόνο όπου γεννήθηκε. Κάπου ανάμεσα σε αυτές τις δύο ζωές αλλάζει και η ίδια η φύση της performance.

Η performance είχε πάντοτε κάτι από τελετουργία. Ένα σώμα βρίσκεται σε έναν συγκεκριμένο χώρο, για συγκεκριμένο χρόνο, απέναντι σε ανθρώπους που μοιράζονται μαζί του το γεγονός. Η αναπνοή, η κόπωση, η αμηχανία, η διάρκεια, η πιθανότητα της αποτυχίας αποτελούν μέρος του έργου όσο και οποιαδήποτε χειρονομία. Η εμπειρία ανήκει σε εκείνη τη στιγμή και για πολλά χρόνια η ίδια αυτή παροδικότητα θεωρήθηκε σχεδόν θεμελιώδες χαρακτηριστικό του μέσου.

Κι όμως, η performance κουβαλούσε από την αρχή και ένα δεύτερο πρόβλημα: πώς επιβιώνει ένα έργο που τελειώνει μαζί με την πράξη του; Η ιστορία της είναι γεμάτη από φωτογραφίες, βίντεο, σημειώσεις, μαρτυρίες, αρχεία. Πολλές εμβληματικές performances του 20ού αιώνα υπάρχουν σήμερα για εμάς κυρίως μέσα από αυτά τα ίχνη. Η καταγραφή δεν εμφανίστηκε με τα social media. Αυτό που άλλαξε είναι η σχέση της με το έργο.

Η καταγραφή σήμερα συχνά υπάρχει μέσα στη σύλληψη της performance από την αρχή. Ο δημιουργός γνωρίζει ότι το έργο θα έχει ζωή μέσα στον χώρο και παράλληλα θα πρέπει να λειτουργήσει ως εικόνα έξω από αυτόν. Θα υπάρξει ένα still, ένα βίντεο, ένα vertical frame, ένα reel, ένα archive, ένα portfolio, μια εικόνα που θα συναντήσει έναν curator ή ένα κοινό χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Η performance αποκτά έτσι έναν δεύτερο θεατή, εκείνον που δεν θα βρεθεί ποτέ μπροστά στο σώμα αλλά θα γνωρίσει το έργο από το ίχνος του.

Όταν η πολιτική, η τέχνη και η διαφήμιση χρησιμοποιούν την ίδια εικόνα

Όταν η........

© Newpost