Η Κατερίνα Γώγου σαν ηθοποιός είναι γνωστή περισσότερο για δευτερεύοντες ρόλους – όταν ενσάρκωνε νεαρά, μοντέρνα, ανέμελα κορίτσια. Βραβείο Α΄ Γυναικείου ρόλου, στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πάντως, πήρε όταν έπαιξε σε κουλτουριάρικη ταινία. Στο “Το βαρύ πεπόνι”.

Σαν ποιήτρια από την άλλη, είναι γνωστή για τον αντισυμβατικό και συνειρμικό τρόπο γραφής της, καθώς και τις αναρχικές της ιδέες. Οι στίχοι της ήταν γεμάτοι οργή και επαναστατικότητα. Το σκοτάδι της, ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας της και η κλονισμένη ψυχολογία της όμως, την οδήγησαν, σε ηλικία μόλις 53 ετών, στην αυτοκτονία.

Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα 1 Ιουνίου 1940 και αυτοκτόνησε στις 3 Οκτωβρίου 1993. Ξεκίνησε σε ηλικία μόλις 5 ετών να παίζει σε διάφορες παιδικές παραστάσεις, όπου την χαρακτήριζαν παιδί-θαύμα. Παρόλα αυτά, δεν πέρασε όμορφα παιδικά χρόνια, λόγω Κατοχής και Εμφυλίου Πολέμου. Στην εφηβεία της, η Κατερίνα έμενε με τον πατέρα της, ο οποίος ήταν πολύ αυστηρός απέναντι της, κατόπιν έμεινε με τη μητέρα της. Ο πατέρας της, πάντως, αν και αυστηρός, την υποστήριξε πραγματικά, στην επιθυμία της να ακολουθήσει την υποκριτική. Σπούδασε στη σχολή του Τάκη Μουζενίδη, η οποία εθεωρείτο μια από τις καλύτερες της εποχής. Παράλληλα τελείωσε και σχολή χορού.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο με τον θίασο Ντίνου Ηλιόπουλου, το 1961, στο έργο των Ευαγγελίδη – Μαρή «Ο Κύριος πέντε τοις εκατό». Στο σινεμά οι περισσότερες ταινίες όπου συμμετείχε, ήταν παραγωγής Φίνος Φιλμ. Και μπορεί να έπαιζε πολύ μικρούς δεύτερους ρόλους, έγινε όμως αμέσως γνωστή γιατί οι περισσότερες ταινίες που συμμετείχε είχαν τεράστια επιτυχία: Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο (1959), Το παιδί της πιάτσας (1961), Του κουτρούλη ο γάμος (1962), Νόμος 4000 (1962), Η ψεύτρα (1963), Γάμος........

© Newpost