Kommentaren gir uttrykk for skribentens meninger.

(Bergensavisen): Denne helga er verkeleg ein epoke over i norsk politikk. Etter 22 år som leiar i Høgre takkar Erna Solberg for seg.

Me snakkar om den lengstsittande statsministeren frå eit anna parti enn Arbeidarpartiet etter krigen, ein politisk profil som har vore folkevalt lokalt og nasjonalt sidan slutten av 70-talet, men som endå ikkje har rukke å verta meir enn 64 år.

Me snakkar om ho som var stødig og truverdig då landet måtte stengast ned, men òg ho som nekta å gje seg då ho burda ha gått av.

Les også: Valgt: Nå er Ine ny Høyre-leder

Slettes ikkje sjølvsagt

Trass at det første og siste stortingsvalet med Solberg som frontfigur var eit stykke under pari, har i snitt kvar femte nordmann stemt på Høgre i Solberg-epoken.

I glansperioden snakkar me om kvar fjerde norske veljar.

Høgre si oppslutning i Stortingsval under Erna Solberg

Det er slettes ikkje sjølvsagt at eit klassisk ansvarleg høgreparti, som balanserer på slakk line mellom det liberale og det konservative, skal vera på eit slikt nivå i vår tid.

I eit land der éin av tre jobbar i offentleg sektor, der få går på jobb i dress, der det er vanskeleg å få oppslutnad om offentlege reformer, og der motstand mot sentralmakt og pengemakt er ein avgjerande faktor for kva mange stemmer, er det faktisk ein prestasjon.

Les også: Søreide overtar midt i krisen: – Blir krevende

Likevel har Høgre under Erna Solberg greidd å halda på statusen som det einaste partiet som verkeleg har vore i stand til å utfordra Arbeidarpartiet i kampen om statsministerrolla.

Me treng ikkje reisa så langt for å finna heilt andre skjebnar.

I epoken då Erna Solberg har vore leiar i Høgre, har nemleg ei rekke søsterparti rundt om i Europa falle som fluger.

Ingen annan har greidd å følga tempoet hennar

Medan den nye og langt meir populistiske høgrebølga har pressa på frå høgreflanken, har meir liberale og liberalistiske parti pressa på frå den........

© Nettavisen