Birbirine yakın, hatta kimi zaman eş anlamlı kullanılan iki kavram… Oysa aralarında çok önemli bir fark var. Biri hayatı gerçekten hissetmeyi, diğeri ise tüm zorluklara rağmen yaşamını sürdürmeye çalışmayı anlatıyor.

Peki, biz bugün gerçekten yaşıyor muyuz, yoksa yalnızca hayatta kalmaya mı çalışıyoruz? Gelin, bu farkı birlikte sorgulayalım.

Sokağa çıktığınızda nasıl yüz ifadeleriyle karşılaşıyorsunuz?

Haber bültenlerini izlediğinizde ne duyuyorsunuz?

Gazete sayfalarını çevirdiğinizde ne okuyorsunuz?

İş yerinizde, okulda, evinizde, mutfağınızda hangi gerçeklerle yüzleşiyorsunuz?

Çevrenizden, hatta kendinizden pay biçin lütfen. Milyonlarca kişi yaşayamıyor, yalnızca nefes alıyor.

Yaşayamıyor, hayatta kalmak için çabalıyor.

Siyasetin dili de gündemi de ağır.

Adalet, derin yaramız oldu.

Her anlamda zor zamanlardan geçiyoruz.

Tüm bunların arasında konuşmamız, tartışmamız ve isyan etmemiz gereken başka meseleler de yok mu sizce?

Var ama gündemin arasında nasıl eziliyor, nasıl geriye düşüyor, değil mi?

Bu yazıda onlara başlık atalım.

Mesela, yollarda canlar yitip gidiyor, hayat pahalılığı nefes kesiyor, kadınlar ve çocuklar güvenli bir yaşam hakkı için mücadele ediyor. Bir millet, adaleti mum ışığında arıyor.

Örneğin, sabah evden çıkan bir anne, akşam çocuğuna sarılabilecek mi onu düşünüyor.

İnsanların yuva bildiği evlerin her an çökme riski var. Hâlâ ama hâlâ ders alınmıyor.

Gerekli tedbirlerin alınmadığı, çoğu kaçak madenlerde göçükler meydana geliyor, ocaklara ateş düşüyor.

Caddeleri, evleri sel basıyor, hortum çıkıyor yine acı kayıplar yaşanıyor.

Öte yandan, açlık sınırının altında geçim mücadelesi verenler var.

Her biri, birbirinden farklı gibi görünen ama aynı yerde düğümlenen Türkiye fotoğrafının parçası.

Farkında mısınız, son birkaç haftada yollarda çok can kaybettik.

Çarpışan araçlar, devrilen otobüsler, patlayan servis minibüsleri…

Her haberin ardından aynı sorular: Kaza nasıl meydana geldi, kim kusurluydu, soruşturma........

© Nefes