İlk günden beri yüreğimiz ağzımızda, kalbimiz pırpırdı.

Ne yazık ki korkulan oldu.

2026 yılında Türkiye’de veliler, öğrenciler, öğretmenler, hatta yoldan geçen vatandaşlar bile tehlikelerle karşı karşıya kalabiliyor.

Okullarda şiddetin farklı biçimleriyle karşılaşıyor, ölüm haberleriyle sarsılıyoruz.

Daha geçen yıl yaşanan acıları unutamadık.

Akran zorbalığı, çocuğun çocuğu öldürmesi, öğrencinin öğretmene yönelik saldırısı...

Hayattan kopanlar, kabuk bağlamayan yaramız.

Hatırlayalım; önce İstanbul Çekmeköy’de, ardından Şanlıurfa Siverek’te, hemen ertesi gün ise Kahramanmaraş’ta saldırılar yaşandı.

Aslında okullarda son zil çalana dek şiddet konuşuldu.

Bu defa Manisa’nın Turgutlu ilçesinden gelen haberle sarsıldık.

Bir lise öğrencisinin av tüfeğiyle okula geldiği ve ateş açtığı bildirildi.

İddiaya göre öğrenci, aralarında tartışma yaşanan akranını hedef aldı. Ardından ateş açıldığı belirtildi.

Yaralılardan durumunun ağır olduğu bildirilenler var.

Yayın yasağı kapsamında ayrıntıya girmiyorum. Ancak geçmişte yaşadığımız korkuyu, kaygıyı ve acıyı yeniden hissettik.

Günün sonunda her kapı psikolojik desteğin önemine açılıyor.

Aileye düşen görev ise büyük.

*Vicdanlı çocuklar yetiştirmek zorundayız.*

Evlatlarımıza değer vermek; onların da maddi ve manevi ihtiyaçları olduğunu, desteklenmeleri gerektiğini bilmek ve buna göre........

© Nefes