Seyid Əzim Şirvaninin “Allaha rüşvət” adlı bir şeiri var, orda Həmədan camaatının quraqlıq üzündən əziyyət çəkməsindən bəhs edilir. Fikirləşirlər nə edək yağış yağsın, pul toplayırlar, verirlər bir nəfər ağsaqqala ki, aparıb Allaha çatdırsın, bəlkə yağış yağdırsın. Ağsaqqal çöllü-biyabanda gedəndə ova çıxmış hansısa ağanı görür, elə bilir Allah-təala budur, pulları verir ona, qayıdır obaya. Təsadüfən selləmə yağış yağır, mal-heyvan, camaatın özü batır, qırılır. Yenə ağsaqqallar toplaşır, deyirlər yəqin rüşvəti çox verdik, ona görə yağış artıq yağdı. Yaxşısı budur həmin yeri Seyidin özündən oxuyaq: “Əzqəza, ruzi-cümə yağdı yağış, Mürtəfe oldu seyl yeddi qarış. Qəryə heyvanları həlak oldu, Xəlq tufanla zəhrəçak oldu. Dedilər: - Ol xudayi-biminnət, Harda görmüşdü min tümən rüşvət? Pulu çox gördü, eylədi ifrat, Deyəsən ki, atıbdı həbbi-nişat”.

Həmədan İran........

© Müsavat