33 ildir ilin bu günlərində ölkəmizdə siyasi ehtiraslar qızışır, mübahisələr kəskinləşir, ictimai-siyasi qüvvələrin qarşılıqlı ittihamları artır.

Bunun ən şiddətlisi 33 il öncə, 1993-cü ilin 4 iyunundan başlayaraq 30 iyuna qədər davam edib. Həmin öcəşmə günümüzdə də davam edir və bu intriqa uzun illər, bəlkə də qərinələr boyunca davam edəcək.

Qoca Şərq öz müsibətlərini unutmur, onun davasını aparmaqdan vaz keçmir, intriqanı diri saxlayır. Bu xüsusda parlaq nümunələr, çoxsaylı örnəklər var.

4 iyun qiyamı xalqımız üçün müsibət oldu. Məsələ heç də 1 il öncə xalq səsverməsi ilə seçilmiş legitim prezidentin devrilməsində deyil. Siyasətçilərin hakimiyyətdən getməsi, devrilməsi, istefaya vadar olması siyasətin fitrətində var.

Bu qiyam əvvəlcə prezidentin mühafizəsini təmin edən gənc qvardiyaçıların xaincəsinə güllələnməsi ilə müsibət oldu. Ondan 2 ay öncə Məngələnata yüksəkliyini düşməndən xilas etmiş qvardiyaçılar yazın ortasında Gəncə çölündə güllələndilər və ölkədə qardaş qırğını presedenti yarandı.

Daha sonra müsibət davam etdi: ard-arda rayonlarımız işğala məruz qaldı. Ermənilər ölkəmizi sarmış hərc-mərclikdən məharətlə yararlandılar, az qala Gəncənin özünə qədər gələcəkdilər.

Daha sonra Qarabağ və Şərqi Zəngəzurdan didərgin düşən 700 mindən artıq məcburi köçkünün müsibəti yaşandı və 30 il davam etdi.

Əldəqayırma polkovnik Surət Hüseynovun icraçı fiqur olduğu 4 iyun qiyamı ölkəmizə........

© Müsavat