Srağagün mənə bir qəzəl parodiyası göndəriblər (axırda əlavə olunacaq). Müəllif Füzulini təqlid edib, ən məşhur qəzəlinə parodiya yazıb.

İnşallah, indiki cavanlar Füzulini tanıyır. Hə, bu adda rayon var. O heç. Amma Füzuli orta əsrlərdə yaşamış böyük şair olub, “Leyli və Məcnun” poemasını yazıb. Sənətkar saray şairi olmayıb, amma dissidentlik də etməyib, öz dövrünün sosial-iqtisadi problemlərindən yazmayıb, hökumətə qarşı çıxıb tutulanlardan ötrü sultana müraciət ünvanlamayıb. Yəni siyasətə qarışmayıb, başını aşağı salıb eşq qəzəlləri yazıb. (Bu, gənc tənqidçilər üçün ideya ola bilər, qoy xırdalasınlar ki, ictimai-siyasi fəallığı olmayan şair niyə bu qədər sevilməlidir). Bu da heç.

Amma onun məşhur qəzəlinə parodiya yazan eloğlunun klaviaturaya aldığı mətn siyasətə, müharibəyə dairdir. Özü yazır ki, təqlid belə olur – satirikdirsə, parodiyadır, ciddidirsə - nəzirə.

Düzü, indiyədək təqlid deyəndə başqasının hərəkət, rəftar, danışıq və ya işlərini yamsılamaq, eynilə təkrar........

© Müsavat