Bir aydır ki, gözümüzü onun-bunun oynadığı futbol matçlarına dikmişik, arada xoruz döyüşdürür kimi Messi və Ronaldonu, Yamal və Mbappeni, Haaland və Keyni döyüşdürürük.

Axırda dərin təəssüf hissi ilə eitaf edirik ki, yaşıl meydanlarda parıldayan çəhrayı butslar içində butsumuz yoxdur.

Yenə bir az qardaş türklərlə qürur duyurduq, vaxtsız-vədəsiz ələndilər, üzümüzü İranı təmsil edən azərbaycanlı qardaşlara çevirirdik ki, onlar da zavala gəldilər.

Adama elə gələ bilər (çoxlarına elə də gəlir) ki, bizdə, Abşeron və Anadolu yarımadalarının camaatı demişkən, futbol oynayan qıç yoxdur. Amma elə deyil. Nceə olur, digər idman növlərində cəngavər idmançılarımız var, amma futbolda yoxdur? Yaponları karatedə, çinliləri taekvondoda, yunan və romalıları Yunan-Roma güləşində məğlub edən idmançılarımız N qədərdir. Amma keçən il futbolda Kuba tərəflərdə, okeanın ortasında yerləşən, adı da yadımdan çıxmış adanın futbolçularına uduzduq.

Bu və digər sahələrdə uğursuzluğumuzun dərin səbəbləri var. Məncə, bir səbəb də mental düşüncəmizlə bağlıdır. Bu düşüncə sistemi beynəlxalq səviyyədə ad-san qazanacaq istedadlarımızın parlamasına........

© Müsavat