Bəri başdan deyim ki, üzürlü sayın. Özüm də özümə zidd gedəcəm, konkret danışmayacam, amma inanın ki, başqa səbəbdən. Hamı kimisə, bir nəfəri qaralayanda bundan zəhləm gedir, çünki güruhçuluqdur bu.

Ona görə də ad çəkməyəcəm. Onu deyəcəm ki, bizdə də ziyalı-millət problemi sarıdan korluq olmayıb, yetər ki, Sabiri xatırlayasan, böyük Mirzə Cəlili yada salasan. Amma mən belə məsələlərdə bir detalla heç vaxt razılaşmamışam, bu da bütün millətdən gileyənməkdir.

Bilirsiniz, bizə konkret adamlar pislik edir, mane olur, özmüzü reallaşdırmağa imkan verir. Bizsə bu adamlardan qorxduğumuzdandır, ehtiyat etdiyimizdəndir, ya bacarmadğımızdandırsa başlayırıq onların bizə qarşı etdiklərini bütün millətin adına yazmağa: millət belə oldu, azərbaycanlılar elə gəli, Azərbaycan elə getdi...

Sözsüz ki, millətin ümumi səviyyəsi, mədəniyyət aşağı olanda çoxluqdan da gileylənmək üçün əsas olur. Mən lap keçmişə qayıtmayacam. Amma bədbəxt millət bizim yaradıcı birliklərldəki, məsələn, Elmlər Akademiyasındakı, Yazıçılar Birliyindəki, nə bilim, Rəssamlar........

© Müsavat