Türkiyə, Pakistan, Səudiyyə və Misirin yaxınlaşması Yaxın Şərqdə güc balansını dəyişir, Azərbaycan isə bu sistemə Ankara üzərindən daxil olur.

“Müsəlman NATO-su” uzun illər ciddi qəbul edilməyən, daha çox siyasi şüar kimi səslənən bir ideya idi. Bu gün isə həmin ideya ilk dəfə real gücə çevrilmək mərhələsinə daxil olur. Türkiyə, Pakistan, Səudiyyə Ərəbistanı və Misirin eyni platformada toplanması artıq niyyət yox, formalaşan hərbi-siyasi blok deməkdir. Bu proses təsadüfi deyil. İranın zəiflədiyi, ABŞ-ın regionda əvvəlki nəzarət imkanlarını itirdiyi bir dövrdə Yaxın Şərqdə güc boşluğu yaranıb. Bu boşluq isə ya xaosla, ya da yeni ittifaqlarla doldurulur. Hazırda ikinci ssenari reallaşır.

Əsas fərq ondadır ki, bu dəfə ideya ilə yanaşı real güc komponentləri də eyni masadadır. Türkiyə hərbi texnologiya və əməliyyat təcrübəsi ilə bu strukturun əsas mərkəzinə çevrilir. Pakistan nüvə gücü ilə çaydırıcı çətir yaradır. Səudiyyə Ərəbistanı maliyyə resursları ilə sistemi ayaqda saxlayır. Misir isə say və klassik hərbi güc baxımından ərəb dünyasının ən böyük ordusunu bu blokun ixtiyarına verir. Bu kombinasiya artıq siyasi jest deyil. Bu, işləyə biləcək mexanizmdir.

Bu mexanizmin........

© Müsavat