“Cesaretimi toplayıp sana gelmiştim; Senin için çarpan kalbimi gör istemiştim.

Tam elini tutup aşkımı itiraf edecekken; Sokaktan gelen o sesle dünyam kararmıştı.

"Domates, biber, patlıcan, Domates, biber, patlıcan, Domates, biber, Patlıcan!"

Barış Manço’nun şarkısını şu sıralar çok sık hatırlıyorum. Hatta özellikle alışverişte dilime takılıyor. Kenar mahallede yakalamaya çalıştığı romantik an, sokaktan geçen satıcının dik ve bet sesiyle bozulduğu için hevesi kaçan bir gencin hikâyesiydi o şarkı. Yine itiraf edememişti aşkını. Yoksa “domates, biber, patlıcan”, ona hayat pahalılığını mı hatırlatmıştı da bir ilan-ı aşkın sırtına yükleyeceği geçim sorumluluğundan kaçmak arzusu galebe çalmıştı?  O zamanlar şarkıyı dinlerken bunu hiç düşünmemiştik. Keşke Manço hala yaşasaydı da, ona yine geçim zorluğu çekilen yıllarda, şarkısını eğlendirmek mi, yoksa düşündürmek için mi yazdığını sorabilseydik.

Bereketli Toprakların Yükte Hafifleyen Pahada Ağırlaşan Ürünleri

Bir gün yağmurlu ve kapalı, ertesi gün güneşli ve aydınlık bir iklim kuşağında, her türlü ürünün üretilebildiği bereketli topraklar üzerinde yaşıyoruz. Ama tarımdan sanayi ve hizmetlere hızla geçiş tercihi yaptıran politikalar, artan nüfus ve değişen yaşam standartları, işte bu bereketli topraklarda yüksek gıda enflasyonunun pençesinden bir türlü kurtulmamamız sonucunu doğuruyor. Kime sorulsa “domates, biber, patlıcan” fiyatları diye söze başlıyor.  Mazot, gübre,  tohum ve yem gibi temel girdi maliyetlerindeki artışlar, çiftçiyi tarlasından, hayvancıyı merasından koparıyor.  Verimli tarım toprakları konutlara veya maden aramalarına tahsis ediliyor. Ancak azalan üretime karşılık tarımsal ihracat devam ediyor. Bazı verilere göre 2025 yılında tarımsal ihracatın 36,4 milyar dolara ulaşarak rekoru kırdığı açıklanırken, bazıları genel tarım ve gıda sektörü ihracatının 27,8 milyar dolarda kalmış olduğunu duyuruyor. Toplam tarımsal ürün ihracatı içinde yaş meyve ve sebze ihracatının payı 3,7 milyar dolar olarak açıklanıyor[1]. Yine 2025 yılında, 51 ülkeye 401 milyon 193 bin dolarlık domates ihracatı yapıldığı, bunun 2024 de yapılan 426 milyon 707 bin dolarlık ihracata göre bir gerileme olduğu, bildirilmekte. Aynı zamanda 2025 in 10 aylık döneminde 108 milyon dolarlık kuru domates ihraç edildiği ve İtalya’dan sonra dünyada ikinci en büyük domates ihracatçısı olduğumuz açıklanmış durumda. Bu kısmen neden pahalı domates yediğimizi biraz olsun açıklıyor olmalı. Kaldı ki dünyanın ilk 4 üretici arasında olmasına rağmen, Türkiye........

© Muhalif