Bu gün 7 noyabr 2026-cı ildir.

Altı il əvvəl bu gün ölkə müharibə içində idi. Hər gün cəbhədən xəbərlər gəlir, hansısa evin qapısı döyülürdü. Hər şəhid xəbəri ilə bir ana, bir ata, bir xanım, bir bacının dünyası tarimar olurdu.

Azərbaycan həmin gün həm ağlayır, həm də irəli gedirdi.

7 noyabr 2020-ci il...

Zəfərdən bir gün əvvəl...

Həmin günün səhəri necə açılmışdı? İnsanlar nə düşünürdü? Küçələrdə, evlərdə, məktəblərdə, xəstəxanalarda, iş yerlərində hansı hisslər yaşanırdı? Kim nəyi gözləyirdi?

Həmin gün müharibə xalqın gündəlik həyatına çevrilmişdi. Hər kəsin öz işi olsa da, hamının daha vacib bir məqsədi vardı, Vətənin torpaqlarını işğaldan azad görmək. Biz həmin günlərdə başqa cür yaşayırdıq.

7 noyabrda Azərbaycanın demək olar ki, hər kəndində müharibənin izi görünürdü. Hər gün hansısa rayona şəhid gəlir, bir evə bayrağa bükülmüş tabut aparılırdı. Hər gün bir ailə Vətənə oğul, ər, qardaş, ata verməyin ağrısını yaşayırdı.

Şəhid tabutlarının önündə analar, bacılar, həyat yoldaşları gedirdilər. Yaşlı analar vardı, ayaqları onları güclə daşıyırdı, amma baxışlarında qəribə bir qürur duyulurdu. Xanımlar həyat yoldaşlarının tabutlarının önündə, bacılar isə qardaşlarının son mənzilə yola salınmasında öndə gedirdilər.

Bu mənzərələrin hər........

© Modern.az