MİSYONER DAYATMASI DİN TASNİFİNE KARŞI DOĞRU DİN TASNİFİ

Kur’an-ı Kerim ve Sünnet din konusunda bir sınıflama yapmıştır. Diri bir Kur’an okuyucusu bunu her zaman fark eder. Naslarda kullanılan; tahrif, tebdil, guluvv (aşırılık), ketm (hükümleri saklamak), ayetleri satmak gibi ifadeler, yapılacak din tasnifiyle ilgili anahtar kelimelerdir. Kur’an ve Sünnet bütünlüğü, Hz. Muhammed’in (sav) son peygamber olması, İslâm’ın nasihliği göz önünde bulundurulmadan ülkemizde kompleksli ya da misyoner etkili tasnifler ve tanımlar yapılmıştır. Yıllarca ders kitaplarında okutulmuştur. Akademisyenler, dinlerin eşitliği ile alakalı sempozyumlar düzenlemişlerdir. Bu ülkede Yahudilerin, Hristiyanların cennetlik olabileceğini, Hz. Muhammed’e (sav) iman etmeden de cennetlik olunacağını söyleyen Diyanet işleri Başkanı ve akademisyenler çıkmıştır. Allah Teâlâ’nın muharref olduğunu vahiyle bildirdiği günümüz Yahudiliği ve Hristiyanlığı için “vahiy tecrübesidir” diyen ilahiyatçı araştırmacılar çoğalmıştır.

Ülkemizde yapılan bazı tanımlar ve tasnifler batıl ve tahrif olmuş dinleri İslâm’ın seviyesine çıkarmak amacına yönelik olduğu gibi İslâm’ın ilahi oluşuna da gölge düşürülmek amacı gütmektedir. Tahrif olduğu vahiyle beyan edilmiş dinlere ilahi veya semavi ifadesini kullanmak Kur’an’ın verdiği haberleri boşa çıkarmaktır. Ayrıca batıl olduğu sabit bir dine semavi veya ilahi demek itikaden de tehlikeler içermektedir.[1] Kur’an ve Sünnet’ten kopuk, cahilane, kötü niyetli ve misyoner etkili din tasnifi şöyledir:

Bu tablodaki en büyük yanlış; Kur’an-ı Kerim’in “tahrif olmuştur” diye vurguladığı ve “Allah’a oğul isnat ederek şirke düştüklerini” ifade ettiği Yahudilik ve Hıristiyanlık gibi dinleri hak ve semavi din olarak göstermektir. Bu tasnif, tek bir insanın bile zihninde Yahudilik ve Hıristiyanlığın hak din olduğuna dair bir çağrışım oluşturuyorsa, sözde ulemaya vebal olarak yeter. Bu sınıflamada İslâm’ın söz konusu muharref dinler seviyesine indirgenmesi de yine en büyük hatalardan biridir. Bu yanlış ve çarpık tasnif onlarca yıl bu ilkenin çocuklarına Din Derslerinde ve Dinler Tarihi derslerinde okutulmuştur. Ülkenin uleması bu misyoner dayatmasına karşı hangi tedbirleri almıştır? İlgili makamları uyarmış mıdır? Bunları ciddi olarak araştırmak gerekir.

Yukarıdaki yanlış tasnifin yerine din kavramının anlamlarını da düşünerek Kur’an ve Sünnet bütünlüğünde şöyle doğru bir sınıflama yapabiliriz:

Tabloya baktığımızda da görürüz ki bütün dinler bir hayat tarzıdır. İslâm dini de bir hayat tarzıdır. Uygulanması ve yaşanması gerekir. İslâm geçerli ve hak olan tek dindir. Diğerleri küfürdür. Müslüman birisi bu muharref veya ideolojik dinlerden birini tercih edecek olursa mürtet olur. Salih amellerinin karşılığını ahirette göremez. İman üzerine Allah’a vuslatı gerçekleştiremeyen hiç kimsenin cennetlik olması mümkün değildir. Konuyla ilgili onlarca ayet içerisinden şu ayet yeterlidir: “Âyetlerimizi yalan sayan ve (buyruklarımıza itaat etmeyi gururlarına yediremeyerek) onlara karşı büyüklük taslayanlar var ya göğün (rahmet) kapıları onlara asla açılmayacak ve deve iğne deliğinden geçmedikçe, onlar da cennete giremeyeceklerdir. (Devenin iğne deliğinden geçmesi nasıl mümkün değilse, inkârcıların da cehennemden çıkıp cennete girmeleri öylece imkânsızdır.) İşte biz, suçluları böyle cezalandırırız!”[2] küfrü tercih edip o hâl üzerine ölenlere asla Müslüman uamelesi yapılmaz.

 Hz. Peygamber’in (sav), “Din; Allah, kitap, peygamber, Müslümanların idarecileri ve tüm mü’minler için nasihattir.”[3] buyruğu hem dine bağlılıktaki samimiyeti hem de Allah’ın emirlerinin, Kur’an ve Sünnet’in muhteviyatının gereği gibi yaşanmasının önemine vurgu yapar. Esasında İslâm’ı din olarak seçmek ve gereği üzere amel etmek Allah Teâlâ’nın mü’minlere bir lütfudur. Bu gerçeğe Hz. Peygamber (sav) şu buyruğu ile işaret etmiştir: “Allah Teâlâ tabiatlarınızı / karakterlerinizi ve rızıklarınızı belirlemiştir. O, dünyayı sevdiğine de sevmediğine de verir. Fakat dini........

© Mir'at Haber