KİMSE RABLEŞTİRİLMEMELİ ÇÜNKÜ RABBMİZ SADECE ALLAH TEÂLÂ’DIR

İslâm toplumunun kuruluş ve gelişim aşamasında emeği olan âlimlere ve yöneticilere göreceli bir itaat olmuştur. Sınırları belli olan bu itaatin elbette dini referansları vardır. Nisa Suresinin elli dokuzuncu ayetindeki, “itaat ediniz” emrinin Allah’a ve Resulüne izafe edilip karizmatik önderlere gelince tekrar edilmeyip kendinden önceki cümleye atfedilmesi ulemaya olması gereken göreceli itaatin kanıtıdır. Kayıtsız şartsız bir bağlılıkla dinî alandaki önderleri insaniyet makamından çıkarmak, onları rab edinmektir. Kur’an-ı Kerim bu konuda bizleri uyarmaktadır: “اتَّخَذُواْ أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَا أُمِرُواْ إِلاَّ لِيَعْبُدُواْ إِلَهًا وَاحِدًا لاَّ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ” “Onlar, Allah’ı bırakıp bilginlerini ve rahiplerini rabler (ilah) edindiler ve Meryem Oğlu Mesihi de… Oysa onlar tek olan ilaha ibadet etmekten başkasıyla emir olunmadılar. Ondan başka ilah yoktur, o bunların (Yahudilerin ve Hristiyanların) şirk koşmakta oldukları şeylerden yücedir.”[1] Yüce Allah bu ayette Yahudi ve Hristiyanların şirke düştüklerini haber vermiş ki Müslümanlarda aynı hatalara düşmesinler. Onların şirke düşme nedenleri, Allah’ın kitabını hiçe sayarak ve din büyüklerinin yollarından giderek Yüce Allah’ın koyduğu haramları helal kabul etmeleri ve helalleri de haramlaştırmalarıdır. Halkın tüm bu konularda din adamlarına kayıtsız itaatları şirktir. Buna göre kim ki Allah’ın kitabını hiçe sayar, bazı insanların vahye muhalif olan sözlerine mutlak anlamda ittiba ederse Yahudi ve Hristiyanlar hakkındaki ilahi hüküm onlar için de geçerlidir.[2] Yani müşriktirler. Ayet tarihsel olmayıp evrensel hükümler içermektedir. Hiç kimseye Allah Teâlâ’ya itaat edilir gibi itaat edilmez.

İslâm Dinine göre âlimlerin ve yöneticilerin görevi İslâm’ı tebliğ etmek ve uygulamaktır. Bu açıdan onlara olan itaat, Allah’a ve Resulüne olan itaate bağlıdır.[3] Ulema Allah’a ve Resulüne itaat ettiği müddetçe Müslümanların saygılarına hak kazanırlar. Bu ölçü kâmil anlamda verilmediğinde, insanların bilgileri eksik olur ve itaat konusunda vahim sonuçlar ortaya çıkabilir. Kur’an-ı Kerim’in deyimiyle Allah’tan başkaları “rab edinilir.” Yukarıdaki ayette geçen “Hıbr” kelimesi Yahudi din âlimlerine verilen isimdir, çoğulu “Ahbar”dır. “Rahip” de Hristiyan din âlimi demektir. Çoğulu “Ruhban”dır. Kur’an-ı Kerim’in bu ifadesinden Yahudi ve Hristiyanların, din adamlarını tanrı veya tanrının oğlu sayacak kadar kutsallaştırdıkları anlaşılmaktadır. Yüce Allah, geçmiş ümmetler üzerinden bizlere gönderme yaparak ulema ve ümeranın........

© Mir'at Haber