Hep yeniden iman etmekten söz ediyorum da peki nasıl iman edelim?

“Ey iman edenler! Allah’a, Peygamberine, Peygamberine indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba iman edin.” (Nisâ, 136). Bu ayet, hâlihazırda iman etmiş olan müminleri yüzeysel bir inançtan kurtulmaya; imanlarını daha derin, şuurlu, samimi ve güçlü bir seviyeye taşımaya davet eder. Bu davet, daha önce “Kendilerine gelene iman ettik” diyenleri de kapsar. Öte yandan, “İman ettik” demekle yakamızın hemen bırakılmayacağını da aklımızda tutmamız gerekir.

(Ankebût, 2): “İnsanlar, denenip sınavdan geçirilmeden, sadece ‘İman ettik’ demekle bırakılacaklarını mı sanıyorlar?” (Hucurât, 14): “Bedevîler, ‘İman ettik’ dediler. De ki: Siz iman etmediniz. Ancak ‘Müslüman olduk (boyun eğdik)’ deyin. Çünkü iman henüz kalplerinize yerleşmedi. Eğer Allah’a ve Peygamberine itaat ederseniz Allah amellerinizden hiçbir şeyi eksiltmez. Şüphesiz Allah çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir.”

Allah’ın (cc) istediği gibi bir imana sahip olmak için önce aklıselim sahibi ve ahlaklı bir kişiliğe sahip olmak gerekir. Resulullah (sav), “Ben güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim.” diyor. İman bu temel üzerinde yükselir. İman esasları arasında kronolojik olarak ilk iki madde, Allah’a ve ahiret gününe imandır.

İslam; Allah (cc), Resul (sav) ve Kitap, yani Kur’an-ı Azîmüşşan’dan ibarettir.

Bilmediğimiz bir şeye iman edemeyiz. Yoksa şeytan bizi Allah’la aldatmaya kalkar. (Fâtır, 5): “Ey insanlar! Allah’ın vaadi gerçektir. Sakın dünya hayatı sizi aldatmasın ve o aldatıcı (şeytan) da Allah hakkında sizi aldatmasın.” (Lokmân, 33): “… Sakın dünya hayatı sizi aldatmasın ve o aldatıcı şeytan, Allah’ın affına güvendirerek sizi aldatmasın.” (Hadîd, 14): “… Sizi kuruntular aldattı. O aldatıcı şeytan da sizi Allah hakkında aldatmış oldu…”

Aklımız kadar iman eder, aklımız kadar amel işleriz. Aklı olmayana iman da gerekmez.

İslam’ı hakkıyla anlamak için lütfen şu yolu izleyin: Önce bir Usul-i Tefsir kitabı okuyun. “Mekkî ayetler”, “Medenî ayetler”, “muhkem” ve “müteşabih ayetler” nedir? Esbâb-ı nüzul ne demektir? Bu ve daha birçok konuda bilgi sahibi olmanız gerekir. Kur’an-ı Kerim’in muhtevasını öğrenmek için bir meal okumak gerekir. Özel meseleler hakkında mutlaka tefsirlere bakılmalıdır. Sonra Usul-i Hadis okumak gerekir. Hadislerin vürûd sebeplerini bilmek; Resulullah’ın sözleri ve açıklamaları ışığında ayetleri doğru anlamak, sahih hadisleri uydurma olanlardan ayırmak gerekir. Sahih, meşhur, hasen, zayıf ne demektir? Bunları da öğrenmeliyiz. Elbette Usul-i Fıkıh da şarttır. Böylece içtihat nedir, mezhep nedir, kıyas nedir, güncel meseleleri nasıl yorumlayacağız; bütün bunların bir usulü olduğunu öğreniriz. Kur’an-ı Kerim’deki kavramları doğru anlamak ve anlatmak, bazı meselelerde derinlemesine vukufiyet kazanmak için Kelam okumamız da gerekir. Eş zamanlı olarak, yaşayan Kur’an olarak Resulullah’ın (sav) hayatını, yani bir siyer kitabını okumalıyız. Bütün bunları tevhid temelli bir anlayışla okumamız gerekir. Bu anlamda akaid, bütün bu okumaların her zaman en önemli konusu olmalıdır.

Bundan sonra peygamberler tarihi ve mezhepler tarihi okumamız gerekiyor. Kur’an-ı Kerim’de örnek verilen geçmiş peygamberlerin yaşadıklarını böylece daha derinlemesine anlamış olacağız. Aynı zamanda bir İslam tarihi okumamız da şart. Mezhepler ve tarikatlar ne zaman, nasıl ortaya çıktı? İslam dünyasındaki temel ihtilafları ve bunlara yönelik çözüm arayışlarını anlayabilmek için tarihi bir övgü ya da sövgü kitabı olarak okumamalıyız. Din ve devlet büyüklerini ilah ve rab edinmemek için bizden öncekilerin başlarına gelenleri bilmemiz gerekiyor.

Bakın, kulaktan dolma bilgilerle din öğrenilmez. Onun için kitap, “Oku!” emriyle başlar.

Sakın bunu gözünüzde büyütmeyin. Şöyle düşünün: Çocuklarınızın sınıf geçmek, üniversiteye girmek ya da bir sınavda başarılı olmak için çalıştığı kadar cennete girmek için çalışmıyorsanız, cennete girmenin üniversiteye girmekten daha kolay olduğunu size kim söyledi?

(Ahzâb, 72): “Şüphesiz biz emaneti göklere, yere ve dağlara sunduk da onlar bunu yüklenmekten kaçındılar ve ondan korkuya kapıldılar; onu insan yüklendi. Çünkü o çok zalimdir, çok cahildir.” (En’âm, 144): “… İnsanları bilgisizce (cahilce)........

© Mir'at Haber