Churchill'in Çanakkale ile ilgili hatırasını okuyorum. İngiliz meşhur siyaset adamı Churchill diyor ki; “Biz gelişmiş silahlarla savaştık, Türkler tek silahla savaştı. Türkler az, sayı üstünlüğü bizdeydi, biz tok savaştık. Türkler aç savaştı” diyor. Hakikaten inceledim. Devlet 10 günde bir yemek çıkarabiliyormuş Çanakkale’de. O kadar imkânı yok devletin. Onlarda her türlü konfor var. Bombaları var, makineli tüfekleri var. “Türkler tek tüfekle savaşıyor ama dünyaya rezil olduk, bu durumu anlayamıyorum” diyor Churchill, hatırasında. Tabii ki anlayamazsın. Çünkü hep söylüyorum ya Türkistan evliyasının hatıratında da okudum. Benim dedem, medresesini kapattıkları zaman 1.000 talebesi varmış. 327’si yatılı geceli, gündüzlü, öyle bir medresenin son müderrisiydi. Bir gün Çanakkale Savaşı sırasında sabahın hatme hâcesinde çok ağlamış, çok heyecanlanmış. Büyük oğlu da büyük âlim. Arif Efendi. “Baba ne oldu sana?" demiş. "Şimdiye hiç yapmadığın şeyleri yaptın. Yerinde duramadın. Çok ağladın. Oğlum demiş, Resulullah ashabıyla beraber Çanakkale'de bizim askere yardıma gelmişler. İşleri bitmiş. Oradan geçerken bize uğradılar. O’nu görünce dayanamadım oğlum” demiş. Türkistan'dan evliyaullah da oraya yardıma gelmiş. Tabii Churchill bunları bilmediği için anlayamıyorum diyor. Anlayamazsın tabii.

ALLAH'IN FARZINA........

© Milli Gazete