TARİH, ÇOCUK RESİMLERİYLE YAZILIR

Milli Futbol Takımımızın başarısızlıklar serisindeki ilk maçından sonra sosyal medyaya düşen bir mazlumun çocuk resmi vardı.

Ay yıldız formalı o çocuğun “Hasret kaldım” çaresizliğini yansıtan mahzun resmi, sessiz yığınların da nasılsınız sorularına cevapları olmuştu.

Bazı resmi sıfatlılar kırmızılar giyerek ve TV kameralarının konuşlandırıldığı bir sahnede koşu yaparak, Milli Takımı bekleyen başarılar olduğuna halkımızdan toplu inanma isteseler de kurallara göre yenilen takımlar elendiğinden, TFF başkanının “Bir hakkımız daha olsun Mehmet Ali Bey” veznindeki itirazlarını FİFA dikkate alınmayınca, orta ve ileri yaşlı insanlarımız, 80’li yıllardaki bir posteri çıkararak hafızalardan, çocuk hüznünün tekrarında yandılar.

Minibüs camlarında caddeleri, otobüs arkalarında şehirleri dolaşan; dükkan, lokanta, kahvehane ve evlerin duvarlarında yer bulan “Ağlayan Çocuk” posteri, insanımıza merhameti hatırlatmış, masum ve mahzun bir çocuğun ağlamasını sevdirmiş, gözyaşının insani bir hal olduğunu yüreklerde hissettirmişti.

Çocukluğunu ve gençliğini Cumhur İttifakı zamanlarında yaşayan insanlarımızın tanık olmadığı bu resim belgeli geçmişimizin kötü bir kopyası bir tribünden ekranlara yansıtılınca son haftada; “masum” yıllarımızın çok gerilerde kaldığına da yandık.

Bir polis memurunun koruma görüntüleri ve anlattıklarına, emniyet ve adliye konularıdır diyerek, Fenerbahçe formalı çocuğun bizi gençliğimize götürmesini yazacağız, arşivlerdeki belgelerin ışığında.

Gazetelerin kâğıda basıldığı eski Türkiye’de, futbol öncelikli spor haberleri düz ve basit cümlelerle sekizinci sayfalarda verilirken, tiraj rahatsızlığı yazar ünlendirmeye ve taraftarların tahriki üzerinden satış artırmaya yöneltince basın patronlarını, ateşlenmeye hazır........

© Milli Gazete