NATO'nun Temmuz 2026 Ankara Zirvesi, Türkiye için diplomatik bakımdan dikkat çeken bir organizasyondu. Ancak ne yazık ki zirvenin ardından kamuoyunda en fazla konuşulanlar; liderlerin protokol ayrıntıları, kimlerin nasıl karşılandığı, eşlerin programları, kulis fotoğrafları ve sosyal medyada dolaşan magazinsel başlıklar oldu.

Oysa Ankara'da konuşulanlar, sadece NATO'nun değil, Avrupa'nın, Orta Doğu'nun ve dünyanın gelecek yıllarını etkilemesi muhtemel kararları içeriyordu.

Dahası zirve devam ederken İran'a yönelik gerçekleştirilen saldırılar neredeyse gündem bile olmadı. Bir tarafta "barış", "ortak güvenlik" ve "ittifak dayanışması" söylemleri dile getirilirken, diğer tarafta bölgemiz yeni bir savaşın eşiğine sürüklendi. Bu çelişki bile tek başına zirvenin gerçek mahiyetini anlamaya yeterliydi.

Ankara Bildirisi dikkatle okunduğunda üç temel başlık öne çıktı: Savunma harcamalarının artırılması, Savunma sanayii iş birliğinin derinleştirilmesi ve Teknolojik dönüşüm.

Zirvede Avrupalı müttefikler ile Kanada'nın savunma yatırımlarını 139 milyar doların üzerinde artırdığı ifade edilirken, 50 milyar doları aşan yeni savunma alımları yapılacağı açıklandı. Bu rakamlar, NATO'nun artık klasik güvenlik anlayışının çok ötesine geçtiğini gösteriyor. Üretim kapasitesini artıran, teknolojik üstünlüğünü korumaya çalışan ve savaş sanayisini sürekli besleyen yeni bir dönem inşa ediliyor.

Türkiye açısından bildiride yer alan en önemli ifadelerden biri ise uzun yıllardır dile getirilen "müttefikler arasındaki savunma ticareti engellerinin kaldırılması" çağrısının resmî metne girmiş olmasıdır. Savunma sanayiinde ambargoların ve siyasi kısıtlamaların ittifak ruhuna aykırı olduğu Ankara tarafından yıllardır dile getiriliyordu. Bu yaklaşımın bildiride........

© Milli Gazete