İnsanlık, dostluk, dürüstlük, vefa, iyilik.

Sadece insanların değil, şehirlerin de hakkı.

Nisan ve Mayıs ayında bir grup arkadaşımızla gitmeyi planladığımız Balta Limanı’ndaki Japon Bahçesi’ne sonunda vasıl olduk.

Fakat hepimiz hüsrana uğradık.

Sakuraların ve envai çeşit çiçeklerin bizi karşılayacağını umduk.

Hayal kırıklığı idi yaşadığımız.

Hadi sakuraların açma zamanını kaçırdık.

Susan insandan, duran sudan kork dercesine, şelalesi ve önündeki havuz da bakımsızlığını haykırmaktaydı.

Oysa orada iki temizlik görevlisi yaprakları toplayıp çuvallamaktaydı.

Acaba nerede hata yapılmıştı ki, Japon Bahçesi işlevselliğini yitirmiş, ucubeye dönüşmüştü.

O terkedilmişlik, bakımsızlık, ilgisizlik doğrusu hepimizi sarsmıştı.

Bütün bunlar yetmezmiş gibi hemen bahçenin sınırı boyunca akan Balta Limanı Deresi’nden gelen korkunç kokularla bu güzel mekân iyice ihanete uğramıştı.

Sadece bahçe değil, İstanbul’ un da ihanete uğramasıdır yaşanan trajik olay.

Japon turistlerin yolu düştüğünde ya da kendi halkımızın gördüğünde ar duyacağımız bir alana dönüşmüş.

Bahçe, İstanbul Belediyesi’ne ait.

Çok zor değil, o kapkara lağım kokularıyla akan derenin ıslah edilip, kapalı mekâna alınıp, üstünün örtülmesi.

Allah saklasın bir çocuk düşse enfeksiyon kapacak,

İnsanların düşmesine gerek yok bahçeye giden anında virüs kapar,........

© Milli Gazete