Şampiyonlar Ligi’nde iki temsilcimizin aldığı sonuçlar taraftarlarını üzerken yorumcular genellikle olayın magazinsel boyutlarına yöneldiler. Elbette işin teknik boyutlarıyla ilgilenen yorumlar da az değil. Ancak meselenin yapısal boyutu, aradaki farkı bütün açıklığıyla ortaya koyuyor. Büyük harcamalarla yıldız isimler transfer edilirken oyun ve mücadele düzeyinde sahada ortaya çıkan farkın kapatılması mümkün görünmüyor. Düşük bütçeli ama yapısal sorunları daha az olan Kuzey takımlarının ortaya koyduğu direnci bile göstermekten uzak bir görüntüyle karşı karşıyayız.

“Futbol aklı” çok kullanılan bir tabir. Ne var ki ortaya çıkan tablo, bu aklın ya hiç oluşmadığını ya da kişisel çıkarların, günü kurtarma telaşının ve kısa vadeli başarı beklentisinin gölgesinde kaldığını gösteriyor. Maalesef günü kurtarmaya yönelik her adım hem kulüp hem de millî takım düzeyinde sistemin gerçeklerini gözler önüne seriyor. Kuralları ve kurulları esnek, kararları kişilere göre değişebilen bir yapıdan sürdürülebilir başarı beklemek, belki hayalperestlik değil ama ciddi bir yanılgıdır.

Zevk almayı unutmuş, yalnızca diğerinin başarısızlığı üzerinden kendine anlam alanı bulan bir düzenden ne spor ne sporcu ne de akıllı bir yönetişim çıkar. Rakibinin kaybetmesiyle sevinen, kendi takımının sorunlarını konuşmak........

© Milli Gazete