Şehadet kelimesini söyleyen herkesi Müslüman kabul ederiz.

Bu cümleden kendimizi “kabul” makamı olarak gördüğümüz anlaşılmasın.

İslam’a göre Müslümandır anlamındadır.

Her Müslüman, namazın her oturuşunda tehıyyatı okurken yine o Kelime-i Şehadet’i tekrarlar.

Müezzin ise günde beş vakitte, sesini sonuna kadar kullanarak, herkese duyurabilmek için hoparlör teknolojisini de kullanırken dinleyen Müslümanlar da “sünnettir” diye ezanı tekrarlar.

“Ben Müslümanım” demek, Kelime-i Şehadet’i dille söylemek iyi ve güzel bir iddiadır.

Her iddia sahibi, iddia ettiğini ispat etmek zorundadır.

İşte amel-i salihimiz, yani bütün davranışlarımızı İslam’a göre yapmamız, imanımızın şahidi olur.

Altıncılar çarşısında gerçek altınla sahte altın vitrinlerde, parlak ışıklar altında her ikisi de “Gerçek altın benim” der.

Hatta bunların hangisinin gerçek altın, hangisinin sahte altın olduğunu bilemeyecek derecede birbirine benzeyen altınlar, ancak mihenkle ayırt edilebildiği gibi, her ikisini de ateşe attığınızda gerçek altınla sahtesi ayrışıverirler.

Saf altın, ateşe atıldığında eriyince eksilmez.

Sahte altından ise eğer kaplama değilse, altın bulunamaz hatta sarı renk bile kaybolur.

Hayatta, kendimizden başka hiçbir kimseyle yarış yapmayalım. Bunu yaparsanız rahat edersiniz.

Kendimizle yarışa devam.

Bugünüm dünden........

© Milli Gazete