Fransızlar, R harfini diğer milletlerden farklı söylerler.

“Paris” derken sizin söylediğinizden biraz daha boğuk ses çıkarırlar.

Bizim ülkemizde, Güneydoğu illerimizde doğup büyüyenler de “Mahmut” derken H harfinde gırtlağı biraz hırlatarak söylerler.

Bu da bize yeni doğan çocuğun ilk ve en son öğreticisinin anne, baba ve evdeki aile bireyleri olduğunu gösterir.

Çocuğun teni üzerinde anne ve babaya benzeyen yerlerini aile hemen anlar.

Doktorlarımız da hastasına, “Bu hastalık anne, baba, hala, teyze, dayı, amca…da var mıydı?” diye sorarken çocuğun genleri üzerinde ailenin etkisi olduğunu ifade eder.

Maddi etkisini bilmek için bilgin olmaya gerek yok.

“Aaaa annesine benzer, aaaa babasına benzer”, “Oğlan dayıya, kız halaya çeker” gibi atasözlerimiz de var.

Hepimiz, Hazreti Adem aleyhisselam ile Havva anamızın genlerini taşıyoruz.

Maddi olan benzerlikten daha çok manevi benzerliklerimiz vardır.

Sevgili Peygamberimiz, yeni doğan çocuğun kulağına ezan okumuştur.

Ruhlar âleminde, “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” sorusuna, “Bela/Evet........

© Milli Gazete