Bismillahirrahmanirrahim

Âlemlerin Rabbi, Rahman ve Rahim olan Allah’a hamt, Peygamberimize, âline ve sahabelerine salât ve selam ederiz.

Emanet; güvenilen bir kimseye koruması için geçici olarak bırakılan şeydir. Güven duyulan insana “emin” denilir ki böylesi insanlar emanete asla hainlik etmezler. Güvenilir olmayan ve emanetlere hainlik eden insanlarda zerre miktarı merhamet ve insaf olmaz. Bakara 283: “…Birbirinize bir emanet bırakırsanız, emanet bırakılan kimse, emaneti sahibine versin ve (bu hususta) Rabbi olan Allah'tan korksun…” Bir Müslüman, bu ve benzeri ayetleri okuduğu halde emanete hainlik ediyorsa o beter bir zalimdir. Ali İmran 161: “…Kim emanete hıyanet ederse, kıyamet günü, hıyanet ettiği şeyle birlikte gelir…” Emanet; sorumluluktur ve ehliyet ve liyakat ister. Nisa 58: “Şüphesiz Allah, emanetleri ehline (sahiplerine) teslim etmenizi ve insanlar arasında hükmettiğinizde adaletle hükmetmenizi emrediyor…” Emanet ve adalet; toplumun barış ve refah içinde yaşaması için önemli iki esastır. Bu esaslar, insanların günlük işlerinde önemli olduğu kadar, toplumu yönetme işinde de önemlidir. Yöneticilik, bir emanettir. Yönetimin, hak etmeyene ya da görevini kişisel çıkarlarına alet edene veya emaneti nasıl yerine getireceğini bilmeyene verilmesi, zulme, adaletsizliğe ve krizlere sebep olur. Müminun 8: “Yine onlar (o müminler) ki, emanetlerine ve ahitlerine riayet ederler.” Resulüllah (S.A.S.) bizleri şöyle uyarmaktadır: “Emanete riayeti olmayan kişinin imanı yoktur. Söz verip de sözünü yerine getirmeyen kimsenin de dini yoktur.” (Ahmed) Peygamberimiz “emin” peygamberdir. O’na tabi olan ümmet ise “emin ümmet” olmak zorundadır.

Günümüzde ben Müslüman’ım diyen çok amma “din ve düzen” olarak İslam ortada yok.........

© Milli Gazete