Mesut Yılmaz'ın baskın biçiminde düşündüğü 21 Ekim 1991'de yapılacak erken seçim için DYP ve RP müthiş atağa geçti. DYP medyanın da desteğini almıştı. Büyük reklam kampanyası da başlatan Demirel, artık ANAP iktidarının sona erdiğini ve yine kendisinin Başbakan olma zamanı geldiğini düşünüyordu. Özal'a sert eleştiriler yöneltti. Seçim kampanyasından değişim mesajları vermeye çalıştı. Demirel, Boğaz Köprüsü’nden geçiş parasını yarı yarıya indireceği, herkese araba ve ev için iki anahtar vereceği gibi vaadlerde bulunuyordu.

Demirel demokrasi için savaştığını söylüyor ve her kesimden ödünç oy istiyordu. Kendisi için bir şey istemiyor, amacının Türkiye'yi eskisi gibi şahlandırmak olduğunu söylüyordu. Bir anda Demirel rüzgârı esmeye başladı.

RP ise zaten hazır kıta gibiydi ve barajı aşmak için yoğun bir faaliyet içine girdi. Bu seçimde barajlar parçalanacak, RP meclise girecekti. Ama her şeyden önemlisi Erbakan'ın mutlaka Meclise girmesi ve RP'nin grup kurmasıydı.

MGV (Milli Görüş Vakfı) gençliğine, AMGT (Avrupa Milli Görüş Vakfı) fedailerine, hatiplere, teşkilatlara, araba konvoyu çalışmalarına, kadınların çalışmaları da eklenmişti. RP Hanımlar Komisyonu'nda yoğun bir faaliyet gösteren kadınlar ve kızlar, parti çalışmalarına daha da hız kazandırdılar. Toplu halde ellerinde karanfillerle ev ve işyerlerine ziyaret turları düzenleyerek, RP'nin propagandasını yapıyorlardı.

Bu dönemde RP'nin HEP'le ittifak yapması gündeme geldi. HEP, Güneydoğu'da etkin olan bir partiydi ve Kürt seçmenlere hitap ediyordu. RP ve HEP ittifakı söylentisi Kürt kökenli seçmenler, radikal İslamcılar ve kimi İslamcı yazarlar tarafından olumlu karşılandı. Daha önce partisiz oldukları halde RP güçlenince RP'li olan bazı isimler bu ittifakı yararlı buluyorlardı. Ama bu ittifak söylentileri, Güneydoğu dışında kalan bölgelerdeki RP seçmenlerini tedirgin ediyordu. Zira onların gözünde bu, “PKK ile ittifak yapmak” demekti ve İç Anadolu, Karadeniz, Ege ve Batı bölgelerinde oy kaybı olacağı kesindi.

RP yönetimi de bu düşünceye sahipti ve ittifak gerçekleşmedi. RP'nin tek başına seçime gireceği açıklandı.

Bir süre sonra RP'nin Türkeş'in partisi MÇP ile ittifak yapacağı söylentileri yayıldı. Bu bir anda geniş bir kesimde heyecan oluşturdu. Çoğu cemaat ve tarikatlar da bu ittifakın olmasından yanaydı. MÇP'nin barajı aşması zordu ama RP ile ittifak kurarsa onlar da Meclis'e girebileceklerdi. Aykut Edibali'nin IDP'sinin de ittifaka dâhil olacağı söylenince muhafazakâr çevreler daha da sevindi. Olay netleşmeden muhafazakâr çevreler, Türkiye ve Zaman gibi gazeteler ittifak kurulmuş gibi yayın yapmaya başlayarak, Erbakan üzerinde baskı oluşturdular.

Öyle bir hava estirildi ki, bu ittifaka yanaşmayan parti ihanet etmiş kabul edilecekti. Hem RP tabanında, hem MÇP tabanında rüzgârlar esiyordu. Yıllardır birbirine mesafeli olan İslamcılar, Ülkücüler ve Mücadeleciler güç birliği yapacak, inananlar bir çatı altında toplanacaktı. Bu ittifak başka çevre oyları da getirecek ve ittifakçılar Meclis’e girip iktidar adayı olabilecekti.

Ancak RP yönetimi MÇP ile ittifak yapmanın Güneydoğu'da getireceği oy kaybını düşünüyordu. Güneydoğu RP'nin oy deposuydu, MÇP ile ittifak kurulunca kesinlikle oy kaybı olacaktı. Acaba diğer bölgelerden gelecek oylar bu kaybı nasıl etkileyecekti. Sonuçta bu ittifakın daha kazançlı olacağı görüşüne varıldı. RP- MÇP-IDP ittifakı kamuoyuna açıklandı ve muhafazakâr çevre adeta bayram etti. Üç parti RP çatısı altında seçime girecekti. Türkeş ise RP'den bağımsız adaydı. Bu durum “Kırat”ı yeniden şahlandırmaya çalışan Demirel'i, partisinde cemaat ve tarikatlara yer olmadığını söyleyen Mesut Yılmaz'ı kaygılandırdı.

Bu ittifaka karşı az da olsa sıcak bakmayanlar vardı. Onlara göre RP'nin ambleminde yer alan başak, kurtlanmıştı.

Gülen’den İtttifak’a ters bakış

ANAP'tan RP'ye geçen Melih Gökçek'in mimarı olduğu RP-MÇP-IDP ittifakına yoğun ilgi vardı. Türkiye ve Zaman gazetesinin bütün gücüyle ittifaka destek olması RP'li tabanı bile şaşırtmıştı. Zaman gazetesi ile RP tabanı arasında Körfez Krizi yeni yaşanmışken, şimdi bunlar........

© Milli Gazete