“Baba-oğul” diye anılan Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ile ANAP lideri Mesut Yılmaz, “Güven oylamasına gerek yok” açıklamaları yaptılar. Demirel açıkça uyarıyordu. “Aman bu hükümeti ne yapıp edin devam ettirin. Yoksa çok büyük sıkıntılar olacak.” MHP lideri Türkeş de hükümetin bozulmaması için Mesut Yılmaz ile Tansu Çiller arasında mekik dokuyordu. Mesut Yılmaz, “Hükümeti bozmayacağım, bulun 276'yı düşürün” diye konuştu. DYP’ye akıl verdi, RP hakkında bir şeyler söyledi.

Erbakan bir Meclis konuşmasında Mesut Yılmaz’a dalga geçerek cevap verdi:

“Sayın Mesut Yılmaz’ın bazı konuşmalarında yadırgadığım sözler oldu. Kendileri Anavatan Partisi adına kararlar verdiler. Doğru Yol Partisi’ne yol gösterdiler. Refah Partisi hakkında konuştular. Bu yetkiyi nereden alıyorlar şaşırdım. Olsa olsa diye kendi kendime düşündüm. Sayın Yılmaz Bey, iki de bir benzin istasyonuna uğrar gibi kendisinden fikir sorma alışkanlığı karşısında, kendilerini bütün partilere fetva veren bir fetva makamı zannediyorlar. Halbuki burada her partinin kendi fikri var. Önemli olan başka partilere fetva vermek değil, başka partilerin doğru fikirlerinden yararlanmaktır.”

2 Haziran'da 41 seçim bölgesinde yapılan yerel seçimde RP yüzde 33.16 oy alınca, RP'nin muhalefette durdukça daha da büyüyeceği tescil edilmiş oldu. RP'nin hükümet kurması gerektiği görüşü yaygınlaştı. Kimileri bunu RP'nin hakkı olduğu için savunurken, kimileri de “yoksa tek başına iktidara gelecekler, şimdi hükümet ortağı olsunlar ki yıpranıp oy kaybetsinler” anlayışıyla savunuyordu.

Mesut Yılmaz istifasını verince, Erbakan hükümet kurma görevini yeniden aldı. Hem ANAP, hem de DYP el altından RP'ye hükümet kurma mesajları gönderdi. Erbakan önce BBP ile görüşüp anlaştı. Çiller'le görüşmeleri ise 2.5 saat sürdü. RP tabanının gönlünde hala ANAP vardı ama Mesut Yılmaz kısa süre önce yan çizdiği için, DYP ile hükümet kurmak daha tercih edilir olmuştu. Çiller hiç olmazsa Mesut Yılmaz gibi “oyunlar” peşinde değildi. Zaten oyun yapacak hali de kalmamıştı,

RP'den başka şansı kalmayan Tansu Çiller, önce Ağustos ayında yapılacak MGK toplantısına kadar Başbakanlığın kendisinde olma şartını ileri sürdü ama Erbakan kabul etmedi. Buna rağmen DYP, RP ile hükümet kuracak gibi görünüyordu.

DYP'nin içinden bu hükümete karşı itirazlar yükseldi. Sesini ilk çıkaran Genelkurmay eski Başkanı DYP Kilis Milletvekili Doğan Güreş oldu, “Bu koalisyonu geldiğim ocağa açıklayamam. Üst tarafı tutsam, alt tarafı tutamam.”

RP ile hükümet kurma ihtimali arttıkça DYP'den istifalar geldi. Daha önce Mesut Yılmaz'a en ağır lafları söyleyen, dalga geçen Tevfik Diker, Yaşar Dedelek, Şinasi Altıner ve İrfan Demiralp ANAP'a geçti. Şinasi Altıner ANAP'ın Tansu Çiller ile birlikte Yüce Divan'a göndermek istediği isimdi.

28 Haziran 1996'da kurulan Refah Yol hükümetinin Başbakanı Necmeddin Erbakan'dı. RP'lilerin 27 yıl boyunca haykırdıkları “Başbakan Erbakan” sloganları nihayet gerçekleşmişti. RP'liler ülkenin dört bir yanında bayram yaptılar. “Başbakan Erbakan” sesleri yeri göğü inletti. Çoluk çocuk herkes ellerinde bayraklarla sokaklara döküldü, uzun araba konvoyları günlerce tur attı.

Demirel: “Erbakan ve Çiller siyasetten silinmedikçe..”

Refah Yol hükümeti ülke çapında sevinç gösterilerine, kutlamalara yol açarken, muhalefet ve medya hükümetin güvenoyu almasını........

© Milli Gazete