Biz o günlerde öğrenciydik, daha çocuktuk.

1960’lı yıllardı. Sinemaya gitmiştik. Öyle bir film izledik ki, korkudan tir tir titreyerek sinemadan çıkmıştık.

Yabancı bir filmdi. İsmini hatırlayamayız. Ama filmin konusu; 100 yaşını aşmış, dünyaya çok düşkün, zevk-ü sefa âlemleri yapan bir grup azgın insanlardı. Her gece kendilerine sunulan kız çocuklarının diri diri kanını emerek besleniyorlar, bundan dolayı ömürleri uzuyordu. Dehşet sahnelerdi. O çocukların çığlıkları bizi öyle etkilemiş ki, hayatımız boyunca hatırladıkça hâlâ o dehşeti ve korkuyu yaşar gibiyiz. Bunun nihayetinde bir film olduğunu düşünür teselli bulurduk.

Bu yaşımıza geldik, bunun sadece bir film değil, şeytanın kulları, Satanist ve Siyonist ruhlu süper zenginlerin böyle bir hayatı olduğunu bugünlerde öğreniyoruz.

Dünyanın her tarafından toplanıp kaçırılan her yaştan zavallı çocukların, belli mekânlarda, önce ırzlarına geçildiğini, sonra kanlarının emildiğini, ayinlerde şeytana kurban edildiklerini, diri diri etlerinin kesilerek yenildiğini çeşitli tanıkların ağzından, çekilen fotoğraf ve videolardan, itiraflardan anlıyoruz.

İnsanlık bu kadar mı aşağılıklara yuvarlanıyormuş, aman Allah’ım!

“Biz insanı en güzel biçimde yarattık. Sonra onu aşağıların aşağısına fırlattık.”

Amenna ya Rabbi, saddakna ya Rabbi!

Şeytana tapan aşağılıklar bunları yapmışlar ve yapmaya devam ediyorlar. Aşağıların aşağısına fırlatılan rezil mahlûklar!

İşin başka bir boyutu, çocuk katliamında şampiyon olan Siyonist İsrail........

© Milli Gazete