KÜLLİ KÂİDE: MADDE: 8

BERÂET-İ ZİMMET ASILDIR… Yani asıl olan, aksi ispat edilene kadar kişinin borçsuz olmasıdır…

Berâet: Temize çıkma, aklanma.

Zimmet: Hukuki ve mali sorumluluk, borç.

Suç sonradan işlenir. însan önce suçlu değildir. Yani suç işleninceye kadar insan mâsum kabul edilir. Ya da aslolan mâsumiyettir. Suç sonradan işlenilen bir unsurdur. Suçu sabit değilse, deliller yetersizse aslına döner. Yani kişinin mâsumiyetine karar verilir. Meselâ :

a) Hırsızlık suçu iddiasiyle hâkimin huzuruna çıkarılan kimse hakkında ilk düşünülen husus, hırsız olmamasıdır. Hırsız olduğu beyyine-delil ile ispat edilmedikçe, suçsuz olduğu kanaatine varılarak serbest bırakılır. Çünkü berâet-i zimmet asıldır.

b) Bir kimse bir diğerinin malını telef eder de, sonra o malın miktarında ihtilâfa düşerlerse mal sahibi, iddia ettiği fazlalığı ispat edemediği takdirde, söz o malı telef edenindir. Yani onun sözü kabul edilip hüküm verilir.

c) Telefonu dinlenen veya evine böcek yerleştirilenin konuşmalarına bakılarak suç isnat edilmez. O suç işlenmişse, ya da deliller meşru yollarla elde edilmişse suçlu kabul edilir. Yoksa kişinin suçsuzluğu (berâet-i zimme) esas alınarak mâsum olduğuna karar verilir. Burada kişinin beyanına itibar edilir.

Günahların ifşa........

© Milli Gazete