Bülent Akyürek ağabey vefat etmeden önce ara ara gençlere kendisinden bahsedip son kitabı ‘‘Satılık Adam’’ romanını tavsiye ediyordum. Sürekli üreten, konferanslar veren, kafa patlatan Bülent Akyürek’in uzun bir ayrılık sürecinden -on dört yıl sonra- yazdığı bu kitabı okuyup, yazmalı, üzerine röportajlar yapmalıydı. Necmeddin Ali Yılmaz kardeşimiz Millî Gazete için röportaj için aradığında takatinin olmadığını, ölüm döşeğinde olduğunu söylemişti.

‘‘Bir kelime alsan kalbim / Tutunsan kitabın sayfalarına” diyen şaire bir şerh düşercesine; ‘‘Bir kelime kalmalı bizden” demişti Bülent Ağabey. Ondan geriye birçok kelime bıraktı. İman, sabır ve şükür… Çok acı çekti, hiçbir acının elbette lügatte karşılığı yoktur. Ancak onun tarifini aynı acıyı çeken izah edebilir. Kendisi de böyle izah etmişti acılarını:

“5 yıl felç kaldım. Ağrılar içinde sadece tavana bakıp kitap okuyabiliyordum. İşsizdim, kiradaydık, binlerce kitabım ve bütün ev eşyaları satılmıştı. Evde eşim, ben ve ilaç kutuları kaldı. Babamın evine taşındık. Birkaç yıl sonra Batıkent Metrosu’nun kazı çalışmalarının olduğu yere gece yarısı zor bela inleyerek inip bir taş alarak diz kapaklarıma, kafama, omuzlarıma çıtımı çıkarmadan vurup kemiklerimi kırdım. Saatler sonunda bulunduğumda gece boyunca başımı bekleyip bana bir şiir yazmıştı eşim (Fatma........

© Milli Gazete