Çocuklarımıza; “evet”ten önce “hayır” demeyi/önce itirazı/reddi, sonra kabulü öğretmemiz gerekir. Bu, “İlahi”/“Rabbani” yöntem ve ilkelerdendir: -Bütün ortak ilahi mesajlarla/kitaplar, peygamberlerle, her dönemde insanlar, tağutları/zulmü, fesadı reddetmeye, sadece Allah’a (cc) kulluğu kabule/adalete, salaha, imara çağrılmıştır. (Hud/61, 113; Nahl/36, 90; Zümer/17; Hadid/25) –İslam’a girişimiz de, tevhidimiz gereği tağutların reddi ile başliyor. (Bakara/256, Muhammed/19) –Kur’an okumaya başlarken; yaratıkların… cin ve insan şeytanlarının şerlerinden de Allah’a sığınmamız (istiaze) emrediliyor. (Nahl/98, Felak ve Nas sûreleri) -“Defi mefasid, celbi menafiden evladır”/Kötülüğün, zararın önlenmesi; iyiliğin, faydalının yapılmasından önceliklidir. (Mecelle/30) “Euzü besmeleli” eğitime muhtaç değil miyiz?

Dünya ve ukba/ahiret saadeti için, uymamız şart olan iki rehberimiz var: Biri Kitap/Kur’an, diğeri de İnsan/ Resulullah (sav) ikisi de Rahman’ın (cc) yoluna/tevhide/sırat-ı müstakime/tek doğru yol İslam’a/cennete çağırıyor... İki rehber de, Yüce Rahman’ın emirlerine açık, yasaklarına kapalıdır. Önümüzdeki rehberlerin de, Kur’an ve Resulullah’ın (sav), emanet ve mirasçıları olarak, haramlara kapalı/kilit, emirlere de açık/anahtar/örnek ve rehber/doğru tebliğ ve temsil konumunda olmaları, gerek miyor mu? Neredeler?!

Dünyadaki ışıklı/aydınlatıcı “beşeri” kitapların, “İlahi Hayat Rehberi Kitabı” KUR’AN/VAHİY NURU’na göre durumu; lambaların, mumların GÜNEŞ’e göre durumu gibi değil midir? Işıklı kitaplar/akıllar da, ışıklarını “vahiy” güneşinden almıyorlar mı? Güneş ışığında; ayın, yıldızların ışıkları bile........

© Milli Gazete